پارلمان نیوزیلند پیش از انتخابات ۷ نوامبر به کار خود پایان داد

پارلمان نیوزیلند آخرین نشست خود را پیش از انتخابات سراسری ۷ نوامبر به پایان رساند و رهبران دولت و اپوزیسیون از آخرین مناظره پارلمانی برای ارائه روایت خود از سه سال گذشته استفاده کردند. نظرسنجی‌ها از رقابتی نزدیک میان بلوک راست میانه حاکم و احزاب چپ خبر می‌دهند و هنوز مسیر روشنی برای کسب اکثریت پارلمانی هیچ‌یک دیده نمی‌شود.

پارلمان قرار است اول اکتبر به‌طور رسمی منحل شود و پس از آن کشور وارد دوره رسمی انتخابات خواهد شد. کریستوفر لوکسون، نخست‌وزیر و رهبر حزب ملی، از عملکرد ائتلاف حاکم دفاع کرده و کریس هیپکینز، رهبر حزب کارگر، دولت را به ناکامی در کاهش فشار هزینه زندگی بر خانوارها متهم کرده است.

آخرین رویارویی پیش از کارزار رسمی

لوکسون در آخرین سخنرانی پارلمانی خود رشد اقتصادی، صادرات و کاهش بدهی دولت را از دستاوردهای ائتلاف معرفی کرد و از رأی‌دهندگان خواست برای یک دوره دیگر به حزب ملی و متحدانش فرصت دهند. در سوی مقابل، هیپکینز استدلال کرد دولت نتوانسته وعده اصلی خود برای کاهش فشار هزینه زندگی را عملی کند.

این سخنان بیش از آنکه تصمیم قانونی تازه‌ای باشند، آغاز عملی مرحله‌ای از رقابت انتخاباتی‌اند که در آن دو اردوگاه اصلی تلاش می‌کنند ارزیابی رأی‌دهندگان از کارنامه دولت را شکل دهند.

آنچه می‌دانیم

• آخرین نشست پارلمان پیش از انتخابات ۷ نوامبر به پایان رسیده است.
• انحلال رسمی پارلمان برای اول اکتبر برنامه‌ریزی شده است.
• حزب ملی لوکسون برای حفظ قدرت به احتمال زیاد همچنان به شرکای ائتلافی نیاز خواهد داشت.
• نظرسنجی‌ها رقابت نزدیکی میان بلوک راست میانه و احزاب چپ نشان می‌دهند و برنده قطعی در این مرحله مشخص نیست.

آنچه هنوز نمی‌دانیم

ترکیب نهایی ائتلاف‌ها پس از انتخابات مشخص نیست و نظرسنجی‌های فعلی نمی‌توانند نتیجه قطعی را پیش‌بینی کنند. همچنین معلوم نیست در هفته‌های آینده کدام موضوع بیشترین توان را برای جابه‌جایی رأی‌دهندگان مردد خواهد داشت. هزینه زندگی، مدیریت اقتصادی و خدمات عمومی از محورهای اصلی مورد انتظار در کارزار هستند، اما رویدادهای تازه می‌توانند دستور کار را تغییر دهند.

چرا این انتخابات مهم است؟

ساختار انتخاباتی نیوزیلند معمولاً تشکیل دولت را به مذاکره میان چند حزب وابسته می‌کند. بنابراین حتی اگر حزب ملی یا کارگر بیشترین رأی را کسب کند، توانایی هر کدام برای ساختن یک اکثریت ائتلافی تعیین‌کننده خواهد بود. ائتلاف کنونی راست میانه شامل حزب ملی و شرکایی مانند ACT New Zealand و New Zealand First است.

برای لوکسون، انتخابات آزمون مستقیم کارنامه سه‌ساله دولت است. دولت بر شاخص‌های رشد، صادرات و انضباط مالی تأکید دارد؛ اپوزیسیون در مقابل تلاش می‌کند تجربه روزمره خانوارها از قیمت‌ها و خدمات عمومی را به معیار اصلی قضاوت تبدیل کند. این شکاف میان داده‌های کلان و احساس اقتصادی رأی‌دهندگان احتمالاً یکی از خطوط اصلی کارزار خواهد بود.

نظام انتخاباتی چگونه نتیجه را پیچیده می‌کند؟

نیوزیلند از نظام نمایندگی تناسبی مختلط استفاده می‌کند؛ رأی‌دهندگان هم به یک حزب و هم به نامزد حوزه انتخابیه رأی می‌دهند. نتیجه نهایی به شکلی طراحی شده که سهم کرسی‌های احزاب تا حد زیادی با سهم رأی حزبی آنها متناسب باشد. همین ساختار باعث می‌شود دولت‌های ائتلافی یا توافق‌های حمایتی میان احزاب کوچک و بزرگ نقش محوری داشته باشند.

به همین دلیل، رقابت انتخاباتی فقط میان لوکسون و هیپکینز نیست. عملکرد احزاب کوچک‌تر می‌تواند مشخص کند کدام بلوک امکان تشکیل دولت دارد. تغییر چند درصدی در آرای این احزاب گاهی می‌تواند اثر بیشتری از فاصله محدود میان دو حزب بزرگ داشته باشد.

اثر فراتر از نیوزیلند

نیوزیلند اگرچه از نظر جمعیت قدرت بزرگی نیست، در ترتیبات امنیتی و دیپلماتیک اقیانوس آرام و روابط کشورهای غربی با چین نقش دارد. ترکیب دولت بعدی می‌تواند بر لحن ولینگتون در موضوعاتی مانند امنیت منطقه‌ای، تجارت با چین و همکاری با استرالیا و آمریکا اثر بگذارد، هرچند در خبر فعلی تصمیم سیاست خارجی تازه‌ای اعلام نشده است.

در حال حاضر اثر مستقیم و قابل اثباتی بر ایران دیده نمی‌شود. اهمیت این تحول برای مخاطب رونما بیشتر در آغاز مرحله نهایی یک انتخابات رقابتی در کشوری است که در معادلات اقیانوس آرام و شبکه همکاری‌های امنیتی غرب حضور دارد.

مسیر بعدی

اول اکتبر پارلمان رسماً منحل می‌شود و کارزار رسمی وارد مرحله فشرده‌تری خواهد شد. پس از آن، روند نظرسنجی‌ها، جایگاه احزاب کوچک، مناظره‌های رهبران و موضوع هزینه زندگی مهم‌ترین شاخص‌ها برای سنجش جهت انتخابات خواهند بود. رأی‌گیری ۷ نوامبر تعیین می‌کند آیا ائتلاف راست میانه دوره دوم را آغاز می‌کند یا مسیر برای بازگشت حزب کارگر و متحدانش باز می‌شود.