
آمار سوئد: ۳۵٫۲ درصد کودکان والدینِ دریافتکنندهٔ حمایت ناتوانی در خانوارهای کمدرآمد نسبیاند؛ دو برابر کودکان بدون چنین حمایتی
اداره آمار سوئد میگوید در ۲۰۲۴ حدود ۳۵٫۲ درصد کودکانی که فقط والدشان حمایت مرتبط با ناتوانی داشت در خانوارهای کمدرآمد نسبی بودند؛ در شاخص مطلق، تصویر برعکس است.
تصویرسازی مفهومی اختصاصی رونما درباره آمار اقتصادی کودکان در خانوادههای دریافتکننده حمایت مرتبط با ناتوانی در سوئد؛ افراد تصویر واقعی نیستند.
اداره آمار سوئد (SCB) روز ۱۲ نوامبر گزارش داد در سال ۲۰۲۴، ۳۵٫۲ درصد از کودکانی که فقط والدشان از خدمات و حمایتهای مرتبط با ناتوانی بهره میبرد در خانوارهایی با «استانداردِ اقتصادی پایین» زندگی میکردند. این رقم برای کودکانی که هیچکدام از خودشان یا والدشان چنین حمایتی نداشتند ۱۷٫۴ درصد بود، یعنی حدود نصفِ آن.
در این خبر بینالمللی میخوانید
آمار دقیقاً چه چیزی را نشان میدهد؟
این تحلیل کودکان تا ۱۷ سال را که در خانه با والدین زندگی میکنند، با دادههای ثبتی ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۴ بررسی کرده است. «استانداردِ اقتصادیِ پایین» یعنی درآمد قابلمصرفِ خانوار، با تعدیل برای اندازه و ترکیب خانواده، کمتر از ۶۰ درصد میانهٔ کشور باشد. این شاخص نسبی است و مستقیم نمیگوید خانواده از پس هزینههای ضروری برنمیآید.
در سال ۲۰۲۴ سهم کودکان با استاندارد اقتصادی پایین در گروهها چنین بود: ۳۵٫۲ درصد وقتی فقط والد حمایت داشت، ۳۳٫۶ درصد وقتی هم والد و هم کودک حمایت داشتند، ۱۸٫۶ درصد وقتی فقط کودک حمایت داشت و ۱۷٫۴ درصد وقتی هیچکدام نداشتند.
چرا وضعیت والد بیش از وضعیت خود کودک اهمیت دارد؟
اداره آمار میگوید زندگی اقتصادی کودکان وقتی یکی از والدین حمایت مرتبط با ناتوانی دارد بیش از همه تحت تأثیر قرار میگیرد، اما در خانوادههایی که خود کودک هم حمایت دارد این اثر کمی کمتر است. به نوشتهٔ اداره آمار، آمارهای بازار کار نشان میدهد افراد دارای ناتوانی بیشتر بیرون از بازار کار یا با کار پارهوقتاند و این میتواند بخشی از توضیح باشد؛ حمایتهای رفاهی هم ممکن است در خانوادههایی که کودک نیز حمایت میگیرد بخشی از تفاوت را کم کند.
کودکان دارای حمایت مرتبط با ناتوانی، بهتنهایی، تفاوت کمتری با دیگران دارند: در ۲۰۲۴ سهم آنها با استاندارد اقتصادی پایین ۲۰٫۵ درصد بود و برای دیگر کودکان ۱۸٫۲ درصد. فاصله از ۲۰۱۹ بیشتر شده؛ آن سال تقریباً تفاوتی نبود (۱۹٫۰ در برابر ۱۹٫۳ درصد).
آیا همین تصویر در شاخص مطلق هم دیده میشود؟
نه. اداره آمار شاخص دیگری هم دارد که نشان میدهد درآمد خانوار برای هزینههای ضروری مانند غذا، مسکن، مراقبت از کودک و رفتوآمد محلی کافی نیست. در این شاخص مطلق، کودکان دارای حمایت مرتبط با ناتوانی کمتر از دیگران در خانوادهٔ ناکافیدرآمد قرار دارند: ۵٫۲ درصد در برابر ۶٫۱ درصد در ۲۰۲۴. اداره آمار این را تا حدی به کمکهای مالی مخصوص خانوادههایی نسبت میدهد که ناتوانی در زندگیشان اثر دارد.
این آمار علیت را ثابت نمیکند و همهٔ افراد دارای ناتوانی را در بر نمیگیرد؛ گروهها بر پایهٔ خدمات و حمایتهایی تعریف شدهاند که شهرداریها، اداره کار، بیمهٔ اجتماعی و نظام آموزشی ثبت کردهاند. این گزارش بخشی از مأموریتی دولتی برای ساختن یک متغیر ثبتی دربارهٔ ناتوانی است.
پس ماجرا این است: در سوئد آسیب اقتصادی بیش از همه در خانوادههایی دیده میشود که والد حمایت مرتبط با ناتوانی دارد؛ ولی شاخص مطلق تصویر را یکدست نمیکند و علتهای این تفاوت را آمار بهتنهایی نشان نمیدهد.
منابع
اعتبارسنجی
پیوند تأیید همین خبرتازهترینها در سوئد
تحلیلها و خبرهای تازهی همین دسته را دنبال کنید.
از مهمترین خبرها و تحلیلها عقب نمانید
خلاصه خبرها و تحلیلهای رونما را هر روز در ایمیل خود دریافت کنید.










