اسناد سرمایه‌گذاری CUNY از سهام ریتیان و پالانتیر پرده برداشت

سوابقی که CUNY در پی یک توافق منتشر کرده، نشان می‌دهد این دانشگاه در شرکت‌های ریتیان و پالانتیر سهام داشته است. افشای اسناد نتیجه درخواست دسترسی به اطلاعات از سوی دو گروه حامی فلسطین است، اما تنها منبع موجود واکنش رسمی دانشگاه یا جزئیات کامل همه سرمایه‌گذاری‌ها را ارائه نمی‌کند

• ارزش سهام ثبت‌شده CUNY در ریتیان ۱۴۱٬۲۰۱ دلار و ۳۴ سنت اعلام شده است
• ارزش سرمایه‌گذاری ثبت‌شده در پالانتیر به ۱۸۹٬۳۴۸ دلار و ۴۸ سنت می‌رسد
• اسناد منتشرشده سوابق سرمایه‌گذاری از ژوئیه ۲۰۲۳ به بعد را در بر می‌گیرد
• CUNY به درخواست رسانه منتشرکننده گزارش برای اظهارنظر فوری پاسخ نداده است

اسناد منتشرشده دقیقاً چه چیزی را درباره سرمایه‌گذاری‌های CUNY روشن می‌کند؟

سوابقی که در نتیجه یک فرایند دسترسی به اطلاعات منتشر شده‌اند، از وجود سهام CUNY در دست‌کم دو شرکت پرده برمی‌دارند. بر اساس ارقام مندرج در گزارش، ارزش سهام دانشگاه در ریتیان ۱۴۱٬۲۰۱ دلار و ۳۴ سنت و ارزش دارایی آن در پالانتیر ۱۸۹٬۳۴۸ دلار و ۴۸ سنت بوده است.

این دو رقم در مجموع به بیش از ۳۳۰ هزار دلار می‌رسند، اما شواهد موجود مشخص نمی‌کنند ارزش‌گذاری‌ها به چه تاریخی مربوط‌اند، سهام مستقیماً در اختیار دانشگاه بوده یا از طریق ابزار یا صندوق دیگری نگهداری می‌شده است. همچنین معلوم نیست این دارایی‌ها در زمان انتشار اسناد همچنان در سبد سرمایه‌گذاری CUNY باقی مانده‌اند یا پیش‌تر فروخته شده‌اند.

چرا CUNY این سوابق را منتشر کرد؟

انتشار اسناد پس از سال‌ها سازمان‌دهی و فعالیت اعتراضی در CUNY صورت گرفته است. در سال ۲۰۲۴، دو گروه Cuny4Palestine و Cuny Law SJP با استفاده از قانون آزادی اطلاعات ایالت نیویورک، درخواستی ثبت کردند تا مدیران دانشگاه جزئیات سرمایه‌گذاری‌های مرتبط با شرکت‌های دفاعی را ارائه کنند.

دو طرف در میانه ماه اوت به توافق رسیدند و بر پایه آن، دانشگاه ملزم شد سوابق سرمایه‌گذاری خود را از ژوئیه ۲۰۲۳ به بعد افشا کند. سال دقیق این توافق در شواهد موجود تصریح نشده است؛ ازاین‌رو، تنها می‌توان زمان آن را «میانه اوت» و دامنه زمانی اسناد را از ژوئیه ۲۰۲۳ توصیف کرد.

این افشاگری به معنای اعلام داوطلبانه سیاست تازه‌ای از سوی CUNY نیست. آنچه تأیید شده، ارائه سوابق در چارچوب توافق حاصل از درخواست اطلاعات است؛ نه تصمیم دانشگاه برای خروج از این سرمایه‌گذاری‌ها، توقف خرید سهام یا پذیرش خواسته‌های فعالان.

کدام بخش‌ها مستند است و کدام بخش‌ها ادعای فعالان محسوب می‌شود؟

وجود ارقام مشخص برای سهام ریتیان و پالانتیر و الزام دانشگاه به ارائه سوابق، بخش مستند ماجرا را تشکیل می‌دهد. در مقابل، پیوند گسترده‌تر این سرمایه‌گذاری‌ها با جنگ اسرائیل در غزه و دیگر عملیات نظامی، بخشی از استدلال گروه‌های فعال است و نباید با محتوای خود اسناد یکی دانسته شود.

فعالان همچنین بوئینگ را به دلیل تولید جنگنده‌های اف‌ـ۱۵، بالگردهای تهاجمی آپاچی AH-64 و بمب‌های سنگرشکن، مرتبط با بمباران غزه و لبنان و آنچه «جنگ‌های جاری در ایران» خوانده‌اند، معرفی کرده‌اند. این انتساب در منبع به فعالان نسبت داده شده و اطلاعات موجود، جزئیات قراردادها، زمان تحویل تجهیزات یا استفاده از محصولات مشخص این شرکت در عملیات معین را مستقلاً اثبات نمی‌کند.

گزارش می‌گوید دو شرکت مورد اشاره قراردادهای تسلیحاتی چندمیلیون‌دلاری با اسرائیل امضا کرده‌اند، اما متن در دسترس نام هر دو شرکت، ارزش دقیق قراردادها و دوره اجرای آن‌ها را به‌طور کامل روشن نمی‌کند. به همین دلیل، نمی‌توان از داده‌های موجود نتیجه گرفت هر دلار سرمایه‌گذاری CUNY مستقیماً صرف تولید یا تحویل سلاح به اسرائیل شده است.

آیا انتشار سوابق به معنای تغییر سیاست سرمایه‌گذاری دانشگاه است؟

هیچ مدرکی در اطلاعات موجود از فروش سهام، تعلیق سرمایه‌گذاری، تصویب محدودیت تازه یا آغاز بازبینی رسمی سبد دارایی‌ها حکایت ندارد. انتشار سوابق، در وضعیت فعلی یک اقدام شفاف‌سازانه ناشی از توافق است و با تغییر سیاست مالی یا قطع رابطه با شرکت‌های نام‌برده تفاوت دارد.

فعالان از CUNY خواسته‌اند مطابق تصویری که از آن به‌عنوان «دانشگاه مردم» ارائه می‌شود عمل کند. بااین‌حال، شواهد در دسترس مشخص نمی‌کنند مطالبه نهایی آنان صرفاً افشای اطلاعات است یا خروج کامل از شرکت‌های دفاعی و فناوری نیز در دستور کار قرار دارد.

دانشگاه تا زمان تهیه گزارش به درخواست اظهارنظر فوری پاسخ نداده بود. در نتیجه، توضیح رسمی CUNY درباره معیارهای انتخاب این سرمایه‌گذاری‌ها، نقش مدیران در تأیید آن‌ها، وضعیت کنونی سهام و احتمال بازنگری در سبد دارایی‌ها در دسترس نیست.

این افشاگری چه پیامد قابل‌سنجشی می‌تواند داشته باشد؟

نتیجه فوری انتشار اسناد، تبدیل یک مطالبه کلی درباره شفافیت به بحثی مبتنی بر نام شرکت‌ها و ارقام معین است. این اطلاعات به فعالان امکان می‌دهد پرسش‌های دقیق‌تری درباره زمان خرید، نحوه نگهداری، بازده مالی و وضعیت فعلی دارایی‌ها مطرح کنند، هرچند پاسخ این پرسش‌ها هنوز در شواهد موجود نیست.

افشای سوابق همچنین می‌تواند توجه را به نحوه برخورد با اعتراض‌های حامی فلسطین در CUNY و تصمیم‌گیری مدیران درباره سرمایه‌گذاری‌ها معطوف کند. با این حال، منبع موجود به‌تنهایی برای اثبات دخالت سیاسی، تخلف مدیران یا نقض مقررات سرمایه‌گذاری کافی نیست و چنین نتایجی به اسناد یا پاسخ‌های رسمی بیشتری نیاز دارد.

دامنه واقعی پیامدها به واکنش بعدی دانشگاه بستگی دارد: انتشار مجموعه کامل‌تر سوابق، توضیح درباره وضعیت فعلی سهام یا اعلام یک تصمیم رسمی می‌تواند موضوع را از افشای اطلاعات به تغییر سیاست منتقل کند. تا آن زمان، رویداد اصلی همان آشکار شدن بخشی از سرمایه‌گذاری‌هاست، نه خروج CUNY از شرکت‌های نام‌برده.