ماسک‌های محافظ خدمه تانک در جنگ جهانی اول برای مقابله با پدیده «Spalling»

عکس 1918؛ خدمه تانک فرانسوی با ماسک چرمی و محافظ فلزی برای مقابله با پرتاب قطعات زرهی داخل محفظه

در جنگ جهانی اول خدمه تانک‌ها با خطری مواجه بودند که الزاماً ناشی از نفوذ مستقیم گلوله به داخل تانک نبود. برخورد گلوله به زره اگرچه آن‌را سوراخ نمی‌کرد، اما شدت ضربه باعث می‌شد قطعاتی از سطح داخلی زره جدا شده و با سرعت بالا داخل محفظه خدمه پرتاب شوند؛ پدیده‌ای که «Spalling» نام داشت و می‌توانست مانند ترکش به صورت و بدن سرنشینان آسیب برساند. برای کاهش این خطر، برخی خدمه تانک از ماسک‌های محافظ استفاده می‌کردند. در عکس مربوط به سال 1918، یک توپچی تانک فرانسوی با ماسکی دیده می‌شود که از پوشش چرمی صورت، محافظ فلزی چشم‌ها و زنجیر فلزی برای پوشاندن دهان و چانه تشکیل شده است. کلاه او نیز کلاه نظامی فرانسوی «آدریان» با نشان توپخانه است. ماسک‌های مشابه در میان خدمه تانک ارتش‌های مختلف در سال‌های جنگ کاربرد داشت، به‌ویژه در نسل‌های نخست تانک‌ها که زره نسبتاً نازک بود. در تانک‌های اولیه بریتانیا از جمله Mark I تا Mark V، خدمه در فضای بسیار محدود و محصور فولادی کار می‌کردند و علاوه بر آتش دشمن با گرما، دود، خرابی‌های مکانیکی و خطر پرتاب شدن قطعات زره روبه‌رو بودند. در نتیجه این ماسک‌ها بیشتر برای حفاظت در برابر تکه‌های زرهی داخلی طراحی شده بودند تا متوقف کردن شلیک مستقیم گلوله.