وزیر خزانه‌داری آمریکا تهدید می‌کند که سخت‌ترین تحریم‌ها علیه ایران را اعمال

به گزارش رونما، به نقل از Channel News Asia World،

وزیر خزانه‌داری ایالات متحده در اظهاراتی رسمی اعلام کرده که دولت آمریکا در پی اعمال آنچه او «سخت‌ترین تحریم‌ها در تاریخ» علیه جمهوری اسلامی ایران نامیده است، استراتژی گسترده‌ای را برای تضعیف توان اقتصادی تهران در نظر دارد. اسکات بستنت با تأکید بر اهمیت قطع مسیرهای مالی و اقتصادی ایران گفته است واشینگتن قصد دارد با به‌کارگیری مجموعه‌ای از ابزارهای تحریمی و محدودکننده، دسترسی حکومت ایران به منابع حیاتی را به‌طور چشمگیر کاهش دهد و به‌زعم خود از توان تهران در پیگیری برنامه‌های تحت نظر جلوگیری کند.

بستنت در این بیانیه اشاره کرده که هدف از این فشارها «برافکندن توان اقتصادی ایران» و از کار انداختن شبکه‌های تأمین مالی و تجاری است که به حکومت ایران امکان می‌دهد منابع ارزی و کالاهای استراتژیک را تأمین کند. او گفته است که واشینگتن در نظر دارد مسیرهای احتمالی دورزدن تحریم‌ها را شناسایی و مسدود کند و برای اجرای این سیاست از دیگر قدرت‌های جهانی، به‌ویژه چین، درخواست همکاری کرده است. این درخواست نشان‌دهنده آن است که دولت آمریکا برای اثربخشی تحریم‌ها به همراهی و مشارکت بازیگران بزرگ اقتصادی جهان نیاز می‌بیند، زیرا بدون همکاری آن‌ها عملاً امکان استمرار جریان کالا و سرمایه به‌صورت گسترده برای تهران فراهم خواهد ماند.

وزیر خزانه‌داری افزوده که این فشار اقتصادی همراه با محاصره می‌تواند بخشی از یک راهبرد «یک-دو ضربه» باشد؛ سازوکاری که به گفته او با افزایش هزینه‌های اقتصادی برای ایران و محدودسازی گزینه‌های نظامی، می‌تواند از بروز یک درگیری نظامی گسترده جلوگیری کند. او این رویکرد را به‌عنوان جایگزینی برای تقابل نظامی مستقیم مطرح کرده و ضمن آن بر این نکته پافشاری کرده که هدف نهایی جلوگیری از تشدید خشونت و حفظ ثبات در منطقه است. این موضع‌گیری در پی هشدار اخیر رئیس‌جمهور آمریکا درباره پیامدهای اقتصادی برای کشورهایی مطرح شده که به ایران کمک می‌کنند؛ پیامی که تاکید می‌کند هرگونه کمک ملموس یا پنهان به جمهوری اسلامی ممکن است با واکنش اقتصادی و تحریمی واشینگتن مواجه شود.

در کنار اظهارات رسمی مقام‌های آمریکایی، گزارش رسانه‌ها از جمله کانال نیوز آسیا به پیامدهای فراتر از مرزهای ایران اشاره داشته است. این گزارش‌ها حاکی است که تشدید تحریم‌ها و فشارهای اقتصادی می‌تواند بازار نفت جهانی و روابط تجاری کشورها با ایران را تحت‌تأثیر قرار دهد. تنگه هرمز، به‌عنوان یکی از نقاط حساس و کلیدی در مسیر عبور نفت، در این تحلیل‌ها نقش برجسته‌ای دارد و از چین خواسته شده تا همکاری کند تا عبور و مرور دریایی و عرضه انرژی پایدار بماند و از افزایش قیمت‌های انرژی جلوگیری شود. بدین ترتیب، همگرایی یا عدم همگرایی چین در پاسخ به فراخوان واشینگتن می‌تواند پیامدهای مهمی برای ثبات بازار انرژی و هزینه واردات و صادرات کشورها داشته باشد.

تحلیلگران اقتصادی و کارشناسان سیاست خارجی در واکنش به این اظهارات تأکید می‌کنند که گسترده‌ترین بسته تحریمی پیشنهادی، اگر به اجرا گذاشته شود، دامنه وسیعی از بخش‌ها را هدف خواهد گرفت؛ از جمله صادرات نفت، مراودات بانکی و شبکه‌های تأمین کالاهای حساس. در کوتاه‌مدت، چنین اقداماتی می‌تواند به کاهش درآمدهای ارزی ایران و محدودتر شدن امکان خرید کالاهای اساسی و فناوری‌های مورد نیاز منجر شود. در میان‌مدت نیز فشارها ممکن است موجب کاهش شرکای تجاری، افزایش هزینه‌های واردات و تنگ‌تر شدن فضای مالی برای دولت و بنگاه‌های خصوصی شود و بنابراین توان سیاست‌گذاری اقتصادی و بودجه‌ای تهران را محدود سازد.

با این حال، کارشناسان هشدار می‌دهند که اثربخشی تحریم‌ها به واکنش بازیگران بین‌المللی و ظرفیت ایران برای یافتن راه‌های جایگزین بستگی دارد. همکاری چین و دیگر شرکای اقتصادی بزرگ در عمل به تحریم‌ها می‌تواند اجرای این سیاست‌ها را تسهیل کند، اما در صورتی که راه‌هایی برای دورزدن تحریم‌ها پدیدار شود یا دولتی حاضر به همکاری کامل نباشد، پیامدها متفاوت خواهد بود. از این رو تکیه بر دیپلماسی و رایزنی بین‌المللی، به‌ویژه با کشورهایی که روابط تجاری گسترده‌ای با ایران دارند، بخشی از برنامه واشینگتن برای افزایش فشار اقتصادی معرفی شده است.

در سطح منطقه‌ای، تشدید تحریم‌ها ممکن است بر رفتار بازیگران منطقه‌ای و بازارهای انرژی اثر بگذارد؛ کشورهایی که به صادرات یا انتقال انرژی وابسته‌اند احتمالاً با نوسانات بیشتری در قیمت مواجه خواهند شد و شرکت‌های بین‌المللی نیز باید ریسک فعالیت‌های تجاری با ایران را بازنگری کنند. افزون بر این، پیامدهای سیاسی داخلی در ایران—مانند فشار بر بودجه عمومی و کاهش امکان واردات کالاها—می‌تواند بازتاب‌هایی در عرصه اجتماعی و سیاسی داشته باشد که دولت‌ها و ناظران بین‌المللی باید آن را مدنظر قرار دهند.

در نهایت، اعلام رسمی وزیر خزانه‌داری آمریکا مبنی بر برنامه‌ریزی برای «سخت‌ترین تحریم‌ها» نشان می‌دهد واشینگتن درصدد است از ابزارهای اقتصادی برای محدودسازی ظرفیت ایران بهره گیرد و برای تحقق این هدف به همکاری بازیگران بزرگ جهانی نیاز دارد. چگونگی اجرای این سیاست، سطح مشارکت دولت‌ها و مؤسسات مالی بین‌المللی و نیز پاسخ تهران، تعیین‌کننده ابعاد و شدت پیامدهای اقتصادی، تجاری و امنیتی خواهد بود؛ پیامدهایی که می‌توانند بازار نفت، روابط تجاری و ثبات منطقه‌ای را تحت تأثیر قرار دهند.