کامبولوف با ۸۵ درصد آرا رئیس‌جمهور اوستیای جنوبی شد

مارات کامبولوف، مقام پیشین دولت فدرال روسیه، با حدود ۸۵ درصد آرا در انتخابات زودهنگام ریاست‌جمهوری اوستیای جنوبی پیروز شد؛ رأی‌گیری‌ای که مسکو آن را نشانه تمایل این منطقه جدایی‌طلب به تعمیق روابط با روسیه می‌داند، در حالی که گرجستان و اتحادیه اروپا نتیجه آن را فاقد اعتبار حقوقی می‌دانند.

نتیجه انتخابات چه بود؟

کمیسیون انتخاباتی محلی اوستیای جنوبی اعلام کرد کامبولوف پس از شمارش کامل آرا حدود ۸۵ درصد رأی گرفته است. مشارکت نیز حدود ۷۳ درصد اعلام شد. سه رقیب او هر کدام سهمی تک‌رقمی از آرا به دست آوردند. رأی‌گیری زودهنگام روز جمعه ۱۸ سپتامبر برگزار شد و نتیجه روز شنبه اعلام شد.

کامبولوف ۶۱ ساله پیش از ورود به ساختار سیاسی اوستیای جنوبی، در نهادهای دولت فدرال روسیه سمت‌های مختلفی داشته است. او در ماه ژوئن، پس از کناره‌گیری آلان گاگلویف از ریاست منطقه و انتقال او به جایگاه مشاور ولادیمیر پوتین، ابتدا نخست‌وزیر و سپس رئیس موقت اوستیای جنوبی شد.

پوتین پس از اعلام نتیجه در پیامی پیروزی کامبولوف را تبریک گفت. وزارت خارجه روسیه نیز نتیجه را نشانه خواست جامعه اوستیای جنوبی برای ثبات داخلی و توسعه روابط همه‌جانبه با فدراسیون روسیه توصیف کرد.

آنچه می‌دانیم

پیروزی کامبولوف از نظر ساختار قدرت محلی انتقال ریاست از یک چهره بومی به فردی را تثبیت می‌کند که بخش عمده سابقه حرفه‌ای خود را در روسیه گذرانده است. او اهل اوستیای شمالی در خاک روسیه است و تا پیش از سال ۲۰۲۶ پیوند سیاسی شناخته‌شده‌ای با ساختار حکومتی اوستیای جنوبی نداشت.

این تغییر چند ماه پس از امضای توافق تازه میان مسکو و تسخینوالی رخ می‌دهد؛ توافقی که همکاری در دفاع، سیاست خارجی و امنیت را عمیق‌تر می‌کند و برنامه‌هایی برای ادغام بیشتر شبکه‌های انرژی و حمل‌ونقل در نظر گرفته است. روسیه همچنین در اوستیای جنوبی پایگاه نظامی دارد و بخش مهمی از هزینه‌های عمومی، حقوق‌ها، مستمری‌ها و پروژه‌های زیربنایی منطقه را تأمین می‌کند.

چرا نتیجه مورد مناقشه است؟

گرجستان اوستیای جنوبی را بخشی از قلمرو خود می‌داند و انتخابات برگزارشده در این منطقه را غیرقانونی خوانده است. تفلیس می‌گوید رأی‌گیری در شرایط حضور و کنترل نظامی روسیه نمی‌تواند وضعیت حقوقی منطقه را تغییر دهد یا برای ساختار حاکم در تسخینوالی مشروعیت بین‌المللی ایجاد کند.

اتحادیه اروپا نیز اعلام کرده چارچوب حقوقی و قانون اساسی‌ای را که انتخابات بر اساس آن برگزار شده به رسمیت نمی‌شناسد و نتیجه رأی‌گیری را «باطل و بدون اثر حقوقی» می‌داند. بریتانیا و نروژ نیز مواضع مشابهی گرفته‌اند و روند ادغام سیاسی و امنیتی اوستیای جنوبی با روسیه را تهدیدی برای تمامیت ارضی گرجستان توصیف کرده‌اند.

پیشینه

اوستیای جنوبی در جریان فروپاشی اتحاد شوروی در اوایل دهه ۱۹۹۰ از کنترل دولت مرکزی گرجستان خارج شد. جنگ کوتاه روسیه و گرجستان در سال ۲۰۰۸ کنترل تفلیس بر بخش‌های باقی‌مانده منطقه را از بین برد و مسکو پس از آن استقلال اوستیای جنوبی و آبخازیا را به رسمیت شناخت. بیشتر کشورهای جهان همچنان هر دو منطقه را بخشی از خاک گرجستان می‌دانند.

از آن زمان، وابستگی اقتصادی، نظامی و اداری اوستیای جنوبی به روسیه افزایش یافته است. جمعیت منطقه حدود ۵۰ هزار نفر برآورد می‌شود و بخش بزرگی از کالاهای اساسی، تجهیزات و انرژی آن از روسیه تأمین می‌شود.

چرا الان مهم است؟

انتخاب کامبولوف در مقطعی انجام شده که مسکو و تسخینوالی روند ادغام ساختاری را سرعت داده‌اند. هم‌زمان، روسیه برای انتخابات دومای دولتی در اوستیای جنوبی و آبخازیا نیز حوزه‌های رأی‌گیری ایجاد کرده؛ اقدامی که اعتراض گرجستان را برانگیخته است.

موضوع فقط تغییر یک رئیس محلی نیست. ترکیب پیشینه کامبولوف، حمایت علنی کرملین و توافق‌های جدید با روسیه این پرسش را تقویت می‌کند که اوستیای جنوبی در سال‌های آینده تا چه اندازه از یک موجودیت جدایی‌طلب وابسته به مسکو به ساختاری عمیق‌تر ادغام‌شده با روسیه حرکت خواهد کرد.

مسیر بعدی

نخستین آزمون دولت کامبولوف اجرای توافق‌های تازه با مسکو و چگونگی مدیریت رابطه با روسیه خواهد بود. از سوی دیگر، واکنش گرجستان و شرکای غربی آن مشخص می‌کند آیا این تحول صرفاً در سطح محکومیت دیپلماتیک باقی می‌ماند یا به اقدامات سیاسی تازه برای مهار روند ادغام منجر می‌شود.

در کوتاه‌مدت انتظار نمی‌رود نتیجه انتخابات وضعیت حقوقی بین‌المللی اوستیای جنوبی را تغییر دهد. اما تثبیت یک مقام سابق روس در رأس ساختار سیاسی منطقه، نفوذ مستقیم مسکو را آشکارتر کرده و مناقشه قدیمی قفقاز را دوباره در مرکز رقابت روسیه و غرب بر سر گرجستان قرار می‌دهد.