رئیس‌جمهور جزایر مارشال در سازمان ملل: میراث آزمایش‌های اتمی هنوز ادامه دارد

هیلدا هاینه، رئیس‌جمهور جزایر مارشال، در هشتاد و یکمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل گفت آثار آزمایش‌های هسته‌ای و تغییرات اقلیمی دو تهدید بلندمدتی هستند که همچنان آینده این کشور جزیره‌ای را شکل می‌دهند.

او یادآوری کرد که بین سال‌های ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۸، ۶۷ سلاح هسته‌ای در جزایر مارشال آزمایش شد و گفت پیامدهای این آزمایش‌ها هنوز در زمین، سلامت و زندگی جوامع محلی احساس می‌شود.

افزایش سطح دریا؛ تهدید موجودیتی

هاینه گفت برای یک کشور کم‌ارتفاع متشکل از آب‌سنگ‌های مرجانی، تغییرات اقلیمی مسئله‌ای دوردست نیست و افزایش سطح دریا مستقیماً خانه‌ها، آب آشامیدنی، امنیت غذایی، زیرساخت و هویت فرهنگی را تهدید می‌کند.

او تأکید کرد که سهم جزایر مارشال در انتشار گازهای گلخانه‌ای ناچیز است، اما این کشور در میان مناطقی قرار دارد که بیشترین آسیب را از تغییر اقلیم می‌بینند. از نگاه او، تاب‌آوری نباید بهانه‌ای برای کاهش مسئولیت بین‌المللی باشد.

درخواست برای اقدام و تأمین مالی

رئیس‌جمهور جزایر مارشال خواستار اقدام سریع‌تر برای سازگاری اقلیمی و دسترسی قابل پیش‌بینی‌تر کشورهای جزیره‌ای کوچک به منابع مالی شد. او گفت هدف اصلی حفظ امکان زندگی امن و باکرامت نسل‌های آینده در جزایر است.

رقابت قدرت‌ها در اقیانوس آرام

هاینه گفت افزایش توجه ژئوپلیتیکی به اقیانوس آرام نباید کشورهای جزیره‌ای را به ابزار رقابت قدرت‌های بزرگ تبدیل کند. او خواستار احترام به اولویت‌های منطقه، حاکمیت کشورها و مشارکت‌های مبتنی بر اعتماد شد.

آنچه هنوز روشن نیست

سخنرانی نیازهای سیاسی و مالی جزایر مارشال را برجسته کرد، اما تعهد تازه و مشخصی از سوی دیگر کشورها در همان متن اعلام نشده است. میزان تأمین مالی و نحوه اجرای برنامه‌های سازگاری همچنان باید در تصمیم‌های بعدی سنجیده شود.

گام بعدی

تعهدات تازه درباره تأمین مالی اقلیمی، برنامه‌های سازگاری کشورهای جزیره‌ای و نحوه برخورد قدرت‌های بزرگ با اولویت‌های امنیتی اقیانوس آرام مهم‌ترین محورهای قابل پیگیری پس از این سخنرانی هستند.

رمزگشایی سخنان

منظور عملی: هاینه آزمایش‌های هسته‌ای و تغییرات اقلیمی را در یک روایت مشترک از آسیب‌پذیری تاریخی و معاصر قرار می‌دهد؛ پیام این است که تصمیم‌های قدرت‌های بزرگ هنوز برای جوامع کوچک هزینه ایجاد می‌کنند.

مخاطب پیام: آمریکا، کشورهای صنعتی، تأمین‌کنندگان مالی اقلیمی و قدرت‌هایی که در اقیانوس آرام رقابت ژئوپلیتیکی دارند.

اشاره غیرمستقیم: هشدار درباره تبدیل نشدن کشورهای جزیره‌ای به ابزار رقابت قدرت‌ها را می‌توان اشاره‌ای به افزایش رقابت راهبردی در اقیانوس آرام دانست. این تفسیر تحلیلی است و به معنای نسبت‌دادن نیت قطعی به یک دولت مشخص نیست.

هدف دیپلماتیک محتمل: افزایش فشار برای تأمین مالی اقلیمی، حفظ استقلال سیاسی کشورهای جزیره‌ای و یادآوری مسئولیت تاریخی قدرت‌های هسته‌ای.