اروپا تا ۲۰۳۰ «پنجره آسیب‌پذیری» دارد؛ هشدار تازه درباره جنگ هیبریدی روسیه
فرمانده دفاع هلند و مقام‌های اروپایی هشدار داده‌اند بازتسلیح اروپا زمان می‌برد و فاصله تا ۲۰۳۰ می‌تواند دوره‌ای از آسیب‌پذیری در برابر فشارهای هیبریدی روسیه ایجاد کند.
اروپا در حال افزایش هزینه و ظرفیت دفاعی است، اما مقام‌های نظامی هشدار می‌دهند شکاف آمادگی می‌تواند تا ۲۰۳۰ ادامه یابد.
مقام‌های دفاعی اروپا هشدار داده‌اند قاره تا حدود سال ۲۰۳۰ با یک «پنجره آسیب‌پذیری» روبه‌روست؛ دوره‌ای که روسیه می‌تواند از فاصله میان افزایش تهدیدها و تکمیل بازتسلیح اروپا بهره ببرد. این هشدار هم‌زمان با افزایش نگرانی درباره خرابکاری، حملات سایبری، اختلال GPS، پهپادها و فشار بر زیرساخت‌های حیاتی مطرح شده است.
در این خبر سیاسی می‌خوانید
این بحث فقط درباره خرید تانک و موشک نیست. مسئله اصلی سرعت است: اروپا بودجه دفاعی را بالا برده، اما تبدیل بودجه به مهمات، نیروی انسانی، سامانه دفاع هوایی و زیرساخت صنعتی چند سال زمان می‌برد.
هشدار مقام‌های اروپایی چیست؟
ژنرال اونو آیشلسهایم، رئیس نیروهای مسلح هلند، گفته اروپا تا ۲۰۳۰ در یک دوره آسیب‌پذیری قرار دارد. مقام‌های بلژیک و کشورهای بالتیک نیز در روزهای اخیر درباره افزایش فشارهای «هیبریدی» روسیه هشدار داده‌اند.
مفهوم جنگ هیبریدی به اقداماتی اشاره دارد که پایین‌تر از آستانه جنگ رسمی باقی می‌مانند: خرابکاری، عملیات سایبری، حملات اطلاعاتی، اخلال در کابل‌ها، GPS، تأسیسات انرژی و استفاده از پهپادها.
چرا ۲۰۳۰؟
بخش مهمی از برنامه‌های تسلیحاتی اروپا برای تولید انبوه مهمات، دفاع هوایی، موشک و افزایش نیروی آماده‌به‌خدمت در نیمه دوم دهه جاری به نتیجه می‌رسند. تا آن زمان، ظرفیت صنعتی و ذخایر برخی کشورها هنوز محدود است.
در نتیجه شکاف میان «تصمیم سیاسی برای بازتسلیح» و «توان نظامی واقعی» می‌تواند چند سال ادامه داشته باشد.
روسیه چه می‌گوید؟
مسکو اتهام برنامه‌ریزی برای حمله به ناتو را رد می‌کند و فعالیت‌های نظامی غرب در مرزهای خود را تهدید می‌داند. در پرونده کالینینگراد نیز مقام‌های روسیه هشدارهای تندتری مطرح کرده‌اند و هرگونه تلاش برای محاصره این منطقه را خط قرمز دانسته‌اند.
ناتو در مقابل می‌گوید اقداماتش دفاعی است و هدف آن بازدارندگی و دفاع از اعضاست.
مسئله کالینینگراد چرا مهم است؟
کالینینگراد یک منطقه روسیه میان لهستان و لیتوانی است و نقش مهمی در معماری نظامی روسیه در بالتیک دارد. هر بحران درباره دسترسی زمینی یا دریایی به آن می‌تواند سریعاً ناتو و روسیه را در برابر یکدیگر قرار دهد.
در روزهای اخیر، لحن هسته‌ای روسیه درباره این منطقه نیز باعث واکنش مقام‌های ناتو شده است.
قدرت و محدودیت بازیگران
| بازیگر | اهرم | محدودیت |
|---|---|---|
| اروپا/ناتو | اقتصاد بزرگ، فناوری و اتحاد نظامی | زمان‌بر بودن افزایش تولید و هماهنگی |
| روسیه | توان موشکی، هسته‌ای و تجربه جنگ | هزینه جنگ اوکراین و محدودیت اقتصادی |
| کشورهای بالتیک | آمادگی سیاسی بالا و حضور ناتو | جغرافیای کوچک و نزدیکی به روسیه |
Counter Analysis
برخی مقام‌ها و تحلیلگران هشدار می‌دهند که بزرگ‌نمایی تهدید می‌تواند خود به مسابقه تسلیحاتی و افزایش خطر محاسبه اشتباه منجر شود. همچنین «توانایی روسیه برای فشار هیبریدی» با «قصد حمله مستقیم به ناتو» یکسان نیست. این دو باید جداگانه ارزیابی شوند.
اثر اقتصادی چیست؟
افزایش بودجه دفاعی فشار جدیدی بر بودجه‌های عمومی اروپا ایجاد می‌کند. دولت‌ها باید میان دفاع، خدمات اجتماعی، انرژی و بدهی تعادل برقرار کنند. در عین حال، صنایع دفاعی و زیرساختی اروپا با موج بزرگ سفارش روبه‌رو می‌شوند.
در ۷۲ ساعت آینده چه باید دید؟
- مواضع رسمی ناتو درباره تهدیدهای هیبریدی.
- هر تحول درباره کالینینگراد و بالتیک.
- اعلام برنامه‌های جدید بودجه دفاعی در اروپا.
- گزارش‌های تازه درباره حملات سایبری یا اختلال زیرساختی.
- واکنش کرملین به اظهارات مقام‌های اروپایی.
صنعت دفاعی اروپا کجای مسئله است؟
افزایش بودجه به‌تنهایی توان نظامی ایجاد نمی‌کند. خطوط تولید مهمات، موشک، سامانه‌های پدافندی و قطعات پیشرفته باید ظرفیت خود را افزایش دهند و قراردادهای چندساله دریافت کنند. یکی از مشکلات اروپا در سال‌های گذشته پراکندگی سفارش‌ها و تفاوت استانداردها میان ارتش‌ها بوده است. اگر کشورها سفارش‌ها را هماهنگ نکنند، بخشی از بودجه جدید ممکن است با تأخیر یا هزینه بالاتر به توان عملیاتی تبدیل شود.
زیرساخت غیرنظامی چرا وارد برنامه دفاعی شده است؟
تهدید هیبریدی باعث شده دفاع از بنادر، شبکه برق، کابل‌های زیردریایی، خطوط راه‌آهن و ارتباطات ماهواره‌ای به بخش مهمی از امنیت اروپا تبدیل شود. در این چارچوب، یک خرابکاری محدود می‌تواند بدون آغاز جنگ رسمی هزینه اقتصادی بزرگی ایجاد کند. همین مسئله مرز میان «سیاست دفاعی» و «سیاست اقتصادی» را کم‌رنگ‌تر کرده است.
سه مسیر تا ۲۰۳۰
شتاب بازتسلیح: تولید دفاعی سریع‌تر از انتظار بالا می‌رود و شکاف کاهش می‌یابد. فرسایش بودجه‌ای: بدهی و هزینه انرژی سرعت برنامه‌ها را محدود می‌کند. تشدید هیبریدی: حوادث سایبری و زیرساختی پیش از تکمیل بازتسلیح افزایش می‌یابد و اروپا ناچار می‌شود منابع بیشتری به حفاظت داخلی منتقل کند.
منابع
اعتبارسنجی
پیوند تأیید همین خبرمطالب مرتبط
امنیت و ژئوپلیتیک · ۱۱ آبان ۱۴۰۵ترامپ و جنگ فرسایشی ایران؛ آیا فشار حداکثری علیه آمریکا عمل می‌کند؟ | تحلیل ۳۶۰
امنیت و ژئوپلیتیک · ۱۱ آبان ۱۴۰۵گرگاش: رابطه با ایران برمی‌گردد، اعتماد نه؛ معنای این تفکیک برای تهران چیست؟
امنیت و ژئوپلیتیک · ۱۱ آبان ۱۴۰۵