رئیس اطلاعات خارجی آلمان: خطر درگیری خشونت‌آمیز با روسیه واقعی است

مارتین یگر، رئیس سرویس اطلاعات خارجی آلمان (BND)، هشدار داده است رویارویی با روسیه وارد «بعدی تازه و خطرناک‌تر» شده و آلمان ممکن است با خطر یک درگیری خشونت‌آمیز روبه‌رو شود. این ارزیابی در نشست سالانه رؤسای نهادهای اطلاعاتی با کمیته نظارت پارلمان آلمان مطرح شد و بخشی از نگرانی فزاینده برلین درباره عملیات موسوم به «هیبریدی» روسیه در اروپا است.

هشدار رئیس BND چه بود؟

یگر گفت مرز میان صلح و جنگ در اروپا بیش از گذشته مبهم شده است. او به مجموعه‌ای از تهدیدها از جمله عملیات سایبری، خرابکاری، پهپادها و فشار بر زیرساخت‌ها اشاره کرد و گفت دستگاه‌های امنیتی آلمان باید احتمال تشدید مستقیم را جدی بگیرند.

مقام‌های آلمانی در ماه‌های اخیر روسیه را به چند عملیات یا طرح خرابکارانه منتسب کرده‌اند. یکی از مهم‌ترین پرونده‌ها، اتهام برلین به مسکو درباره حمله ناکام پهپادی به فرودگاه لایپزیگ است. روسیه این اتهامات را رد کرده و می‌گوید برنامه‌ای برای حمله به اعضای ناتو ندارد.

چرا این سخنان مهم است؟

تفاوت این هشدار با بسیاری از اظهارات سیاسی در آن است که از سوی رئیس نهاد اطلاعات خارجی آلمان و در چارچوب گزارش امنیتی به پارلمان مطرح شده است. این موضع می‌تواند بر بودجه اطلاعاتی، حفاظت از زیرساخت‌ها، پدافند پهپادی و نحوه همکاری برلین با ناتو اثر بگذارد.

آلمان همزمان یکی از اصلی‌ترین حامیان اروپایی اوکراین است. فریدریش مرتس نیز در سفر اخیر به کی‌یف بر ادامه حمایت آلمان از اوکراین تأکید کرده بود. از نگاه برلین، جنگ دیگر فقط مسئله دفاع از اوکراین نیست و به امنیت داخلی اروپا، زیرساخت‌ها و بازدارندگی ناتو پیوند خورده است.

روایت روسیه چیست؟

مسکو بارها گفته است قصد حمله به ناتو را ندارد و هشدارهای غرب را بخشی از توجیه افزایش بودجه نظامی و حضور ناتو در شرق اروپا می‌داند. ولادیمیر پوتین نیز گفته روسیه در صورت مواجهه با «تجاوز» پاسخ خواهد داد. این اختلاف روایت، ارزیابی مستقل درباره هر حادثه مشخص را ضروری می‌کند؛ به‌ویژه در پرونده‌هایی که شواهد اطلاعاتی همه آنها به‌صورت عمومی منتشر نشده است.

شاخص بعدی چیست؟

مهم‌ترین نشانه‌ها در هفته‌های آینده، تصمیم‌های دولت آلمان درباره دفاع از زیرساخت‌های حیاتی، پدافند پهپادی و اختیارات نهادهای اطلاعاتی است. اگر هشدار BND به تغییرهای بودجه‌ای یا عملیاتی مشخص منجر شود، می‌توان آن را نشانه‌ای از انتقال نگاه برلین از «تهدید هیبریدی» به آمادگی برای سناریوی درگیری مستقیم‌تر دانست؛ بدون آنکه وقوع چنین درگیری‌ای قطعی باشد.