گوگل و کنستلیشن برای افزودن ۸۹۰ مگاوات ظرفیت هسته‌ای به PJM توافق کردند
قرارداد ۲۰ ساله گوگل و کنستلیشن قرار است با ارتقای ۱۱ واحد هسته‌ای، ۸۹۰ مگاوات ظرفیت تازه وارد شبکه PJM کند؛ نخستین افزایش توان برای ۲۰۲۸ هدف‌گذاری شده است.
نمای آرشیوی نیروگاه Braidwood شرکت Constellation در ایلینوی، نه تصویر امضای توافق ۶ اکتبر ۲۰۲۶ با گوگل. منبع منتسب: Constellation؛ مجوز بازنشر مستقل احراز نشده است.
گوگل و Constellation Energy یک قرارداد بلندمدت اعلام کرده‌اند که قرار است با ارتقای واحدهای هسته‌ای موجود، در مجموع ۸۹۰ مگاوات ظرفیت تازه به شبکه برق PJM اضافه کند. این ظرفیت هنوز به‌طور کامل وارد شبکه نشده است؛ نخستین افزایش توان برای سال ۲۰۲۸ هدف‌گذاری شده و اجرای پروژه‌ها به کار مهندسی و مجوزهای لازم وابسته است.
در این خبر اقتصادی می‌خوانید
قرارداد چه چیزی را تأمین مالی می‌کند؟
طبق اعلام Constellation، توافق ۲۰ ساله از سرمایه‌گذاری برای افزایش توان ۱۱ واحد هسته‌ای متعلق به این شرکت در ایلینوی، پنسیلوانیا و نیوجرسی پشتیبانی می‌کند. شرکت می‌گوید کل ظرفیت جدید وارد شبکه منطقه‌ای PJM خواهد شد، نه این‌که به‌طور فیزیکی فقط به مراکز داده گوگل متصل باشد.
در کنار این برنامه، دو شرکت یک قرارداد ۱۵ ساله برای تأمین حدود ۲۷۰۰ مگاوات برق از نیروگاه‌های موجود نیز اعلام کرده‌اند. Constellation ارزش سرمایه‌گذاری مرتبط با برنامه افزایش توان را حدود ۴.۳ میلیارد دلار برآورد کرده و از حفظ هزاران شغل موجود و ایجاد هزاران شغل ساخت‌وساز سخن گفته است.
چرا شرکت‌های فناوری سراغ نیروگاه‌های موجود می‌روند؟
رشد مراکز داده و بارهای مرتبط با هوش مصنوعی، نیاز شرکت‌های فناوری به برق پایدار و قابل پیش‌بینی را افزایش داده است. ارتقای توان نیروگاه‌های موجود در برخی موارد می‌تواند سریع‌تر از ساخت یک نیروگاه کامل از صفر انجام شود، هرچند همچنان نیازمند سرمایه‌گذاری، تجهیزات، برنامه تعمیراتی و تأیید نهادهای ناظر است.
برای گوگل، قرارداد بلندمدت می‌تواند دسترسی به برق بدون انتشار مستقیم کربن را در منطقه‌ای تقویت کند که بخش مهمی از زیرساخت دیجیتال آمریکا در آن قرار دارد. برای Constellation، تعهد خرید بلندمدت بخشی از ریسک سرمایه‌گذاری در افزایش ظرفیت را کاهش می‌دهد.
چه چیزی هنوز تعیین‌کننده است؟
قیمت دقیق برق در قرارداد عمومی نشده و اثر نهایی پروژه بر قیمت عمده‌فروشی و قبض مصرف‌کنندگان از متن توافق قابل محاسبه نیست. علاوه بر این، هر پروژه افزایش توان زمان‌بندی و مجوزهای خاص خود را دارد و عدد ۸۹۰ مگاوات باید به‌عنوان هدف مجموع برنامه دیده شود، نه ظرفیت اضافه‌شده در روز اعلام قرارداد.
آزمون اصلی از ۲۰۲۸ به بعد آغاز می‌شود: آیا ارتقاها طبق برنامه وارد مدار می‌شوند و آیا شبکه PJM می‌تواند هم‌زمان با رشد بار مراکز داده، ظرفیت انتقال و تولید کافی را حفظ کند. قرارداد تازه نشان می‌دهد شرکت‌های فناوری فقط خریدار برق نیستند و بیش‌ازپیش در تأمین مالی ظرفیت جدید نیز نقش می‌گیرند.
مطالب مرتبط
انرژی · ۱۱ آبان ۱۴۰۵عارف: زمستان امسال گاز کم داریم و مشترکان پرمصرف گاز گران‌تر می‌خرند
اروپا · ۱۱ آبان ۱۴۰۵سود رایان‌ایر را پیش‌خرید سوخت نجات داد؛ هزینه جنگ ایران سال آینده به بلیت و دستمزد می‌رسد
اقتصاد · ۱۱ آبان ۱۴۰۵