ملک عبدالله: مهاجمان کرک «از ما نیستند»؛ توسعه‌طلبی اسرائیل بزرگ‌ترین تهدید منطقه است

ملک عبدالله دوم، پادشاه اردن، روز دوشنبه ۱۱ آبان ۱۴۰۵ (۲ نوامبر ۲۰۲۶) در افتتاح سومین نشست عادی پارلمان بیستم گفت حمله به کلیسای کرک اردن را نمی‌تواند تاب‌آوری کشور را بشکند و مهاجمان «از ما نیستند». او در همین سخنرانی، «جاه‌طلبی‌های توسعه‌طلبانه‌ی اسرائیل» را بزرگ‌ترین تهدید برای آینده و امنیت منطقه خواند و به نمایندگان هم درباره‌ی سوءاستفاده از مقام هشدار داد.

تروریسم: «جایی میان ما ندارند»

پادشاه اردن در تالار پارلمان در عمان گفت «دست خائنانه‌ی تروریسم» برای آزمودن تاب دولت و اراده‌ی مردم دراز شده است. او درباره‌ی مهاجمان گفت: «آنها از ما نیستند. جایی برای آنها میان ما نیست، نه امروز و نه فردا.» بستگان قربانیان در جلسه حضور داشتند و پادشاه از نمایندگان خواست به یاد آنان یک دقیقه سکوت کنند. به گزارش احمد جرار، خبرنگار الجزیره در عمان، ملک عبدالله تأکید کرد مقابله با تروریسم و افراط‌گرایی نخست بر وحدت ملی و آگاهی عمومی تکیه دارد و ارتش و نهادهای امنیتی نیز «با مشت آهنین» وارد عمل می‌شوند. دربار هاشمی متن کامل خطابه را منتشر کرده است.

موضع درباره‌ی اسرائیل، غزه و آب

ملک عبدالله گفت: «جاه‌طلبی‌های توسعه‌طلبانه‌ی اسرائیل بزرگ‌ترین تهدید برای آینده‌ی منطقه و امنیت آن است.» او افزود فاجعه‌ی انسانی در غزه ادامه دارد و حمله‌های پیاپی در کرانه‌ی باختری و بیت‌المقدس تداوم یافته است. درباره‌ی منابع آب نیز گفت اردن اجازه نمی‌دهد «تشنگی اردنی‌ها» گروگان هیچ طرفی شود. به نوشته‌ی الجزیره، این جمله بازتاب نگرانی از آن است که پروژه‌های اسرائیل امنیت آبی پادشاهی را تهدید کند. اردن، متحد نزدیک آمریکا، سال ۱۹۹۴ با اسرائیل پیمان صلح امضا کرده و میلیون‌ها شهروندش ریشه‌ی فلسطینی دارند.

پیام به نمایندگان و مسئولان

بخش سوم سخنان پادشاه خطاب به قانون‌گذاران بود. او گفت اختلاف نظر در پارلمان تا زمانی «نقطه‌ی قوت» است که هدفش منافع اردن باشد و از دولت خواست شرایط زندگی مردم را بهبود دهد. ملک عبدالله همچنین به مسئولان هشدار داد: «قانون نه نام می‌شناسد، نه مقام و نه نفوذ.»

پیشینه و آنچه هنوز روشن نیست

حمله‌ی کرک روز ۱ آبان ۱۴۰۵ (۲۳ اکتبر ۲۰۲۶) به کلیسایی در روستای حمود رخ داد و رونما آن را همان زمان گزارش کرده است. پس از آن اردن مواضعی در جنوب سوریه را هدف گرفت و دمشق هماهنگی را رد کرد. در منابع بررسی‌شده، مواضع احزاب اپوزیسیون و نمایندگان اردن درباره‌ی این سخنرانی و واکنش رسمی اسرائیل به سخنان پادشاه یافت نشد. هویت و انگیزه‌ی کامل مهاجمان نیز در این گزارش‌ها توضیح داده نشده است.