
دومینیک دو ویلپن نامزدی خود را برای ریاستجمهوری فرانسه اعلام کرد
دومینیک دو ویلپن، نخستوزیر پیشین فرانسه، در ۷۳ سالگی نامزدی انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۲۷ را اعلام کرد. شرط ۵۰۰ امضا و رقابت با نامزدهای میانه و راست چالش اصلی اوست.
دومینیک دو ویلپن؛ عکس آرشیوی منتشرشده در لوپاریزین، دسامبر ۲۰۲۵؛ مربوط به اعلام نامزدی ۲۰ نوامبر ۲۰۲۶ نیست.
دومینیک دو ویلپن، نخستوزیر پیشین فرانسه، روز جمعه ۲۰ نوامبر ۲۰۲۶ اعلام کرد در انتخابات ریاستجمهوری سال ۲۰۲۷ نامزد میشود. او در نشست خبری در خانه آمریکای لاتین در پاریس گفت قصد دارد در برابر قطبیشدن سیاست فرانسه و بحران اعتماد به احزاب سنتی گزینهای متفاوت عرضه کند. سیاستمدار ۷۳ ساله که پیشتر وزیر خارجه و نخستوزیر ژاک شیراک بوده است، با ورود به رقابت تعداد داوطلبان شناختهشده برای جانشینی امانوئل مکرون را افزایش داد.
در این خبر سیاسی میخوانید
دو ویلپن نامزدی خود را از جایگاهی نزدیک به سنت گلیسم فرانسه و با نام جنبش «فرانسه انسانگرا» مطرح کرده است. او در سخنرانیاش عملکرد نیروهای سیاسی مستقر را نقد کرد و گفت کشور با فرسودگی اجتماعی، اقتصادی و سیاسی روبهرو است. انتخاب محل نشست، سخنرانی طولانی و اشارههای مکرر به تاریخ جمهوریت فرانسه، بخشی از تلاش او برای معرفی خود بهعنوان چهرهای فراتر از مرزبندی رایج راست و چپ بود؛ اما این تصویر سیاسی هنوز به معنی حمایت انتخاباتی گسترده نیست.
خبرگزاری رویترز گزارش داد دو ویلپن تلاش میکند در میان رأیدهندگان میانه و راستمیانه جایگاه پیدا کند، در حالی که رقبای نزدیک به اردوگاه مکرون و جمهوریخواهان نیز به رقابت وارد شدهاند. او جنبش مکرون را به از دست دادن قدرت اقناع متهم کرد و همزمان از راست افراطی و چپ تندرو فاصله گرفت. این موضعگیری ممکن است او را در رقابت با چند نامزد دارای پایگاه مشابه قرار دهد و جمعآوری رأی در مرحله نخست را دشوارتر کند.
نخستوزیر پیشین در افکار عمومی جهانی بیش از هر چیز با سخنرانی سال ۲۰۰۳ خود در شورای امنیت سازمان ملل شناخته میشود که در مقام وزیر امور خارجه فرانسه با حمله آمریکا به عراق مخالفت کرد. آن سخنرانی هنوز بخش مهمی از سرمایه نمادین او در سیاست خارجی است. بااینحال انتخابات ریاستجمهوری فرانسه درباره اقتصاد داخلی، قدرت خرید، مهاجرت، خدمات عمومی و امنیت نیز تصمیم میگیرد و شهرت بینالمللی بهتنهایی برای پیروزی در رقابت داخلی کافی نیست.
تجربه قبلی نامزدی و مانع ۵۰۰ امضا
دو ویلپن از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ نخستوزیر دولت شیراک بود و پس از آن برای مدتی از رقابتهای انتخاباتی عمده کنار ماند. او در سال ۲۰۱۲ نیز کوشید وارد انتخابات ریاستجمهوری شود، ولی نتوانست نامزدی نهایی ثبت کند. این سابقه اکنون بهویژه با توجه به قواعد ثبت نامزدها اهمیت دارد. رئیسجمهوری فرانسه با رأی مستقیم مردم و در نظامی دو مرحلهای انتخاب میشود؛ راهیابی به دور دوم معمولاً نیازمند عبور از میدان شلوغ نامزدهای دور نخست است.
برای ورود رسمی به برگه رأی، داوطلب ریاستجمهوری فرانسه باید حداقل ۵۰۰ امضای حمایتی از مقامهای منتخب واجد شرایط در گستره جغرافیایی مقرر جمعآوری کند. روزنامه لوموند نوشته است اطرافیان دو ویلپن مدعیاند تاکنون حدود ۳۰۰ وعده حمایت دریافت کردهاند. «وعده امضا» همان تأیید رسمی ثبتشده و پذیرفتهشده از سوی نهاد ناظر نیست؛ بنابراین این رقم را نباید بهعنوان تحقق قطعی شرط قانونی معرفی کرد.
نزدیکان دو ویلپن میگویند او برای جمعآوری حمایت شهرداران و مقامهای محلی سازماندهی جداگانهای ایجاد کرده است. طبق گزارش لوموند، او نشستهایی با مسئولان محلی برگزار میکند و پس از اعلام نامزدی به شهر والموآ در شمال پاریس رفت تا حمایت یکی از شهرداران را به دست آورد. این رایزنیها آزمون توان تشکیلاتی یک سیاستمدار است که برخلاف احزاب بزرگ فرانسه، شبکه سراسری و تثبیتشده مشابه آنان ندارد.
برنامه انتخاباتی و رقابت در میانه میدان
دو ویلپن همچنین مجموعهای از پیشنهادهای برنامهای را معرفی کرده است. روزنامه لوموند شمار آنها را ۲۵۸ اقدام گزارش کرده و از جمله به ایده حق رأی از ۱۶ سالگی، افزایش صد یورویی حداقل دستمزد و هدف بیطرفی کربنی اشاره میکند. اعلام چنین برنامهای به معنای تصویب آن در پارلمان یا امکان فوری اجرای همه بندها نیست. اجرای تغییرات مالی، اجتماعی و قانونگذاری به بودجه، اختیارات نهادهای مختلف و نتیجه انتخابات مجلس نیز وابسته خواهد بود.
در اردوگاه سیاسی میانه و راست میانه، چهرههایی مانند گابریل اتال، ادوار فیلیپ و برونو ریتایو نیز برای انتخابات آماده میشوند و پایگاههای اجتماعی و تشکیلاتی متفاوتی دارند. از سوی دیگر، حزب اجتماع ملی به رهبری مارین لوپن و جناحهای چپ از جمله جریان ژانلوک ملانشون سهم عمدهای از فضای سیاسی را در اختیار دارند. آرایش نهایی نامزدها هنوز ممکن است تغییر کند؛ بهویژه مذاکرات احزاب و نتیجه بررسی صلاحیت و امضاهای حمایتی در ماههای آینده تعیینکننده خواهد بود.
نظرسنجیهایی که خبرگزاری فرانسه هنگام اعلام نامزدی گزارش کرده حدود سه درصد قصد رأی برای دو ویلپن نشان میدادند. نظرسنجی در این فاصله تا انتخابات پیشبینی نتیجه نهایی نیست و میتواند با تغییر ائتلافها، مشارکت مردم و رخدادهای سیاسی جابهجا شود. بااینحال عدد پایین اولیه نشان میدهد او برای رسیدن به دور دوم، به بسیج گسترده رأیدهندگان و توافق با چهرهها یا جریانهای دیگر نیاز دارد.
سیاست خارجی و آزمون پایگاه رأی
دو ویلپن تلاش میکند با انتقاد از سیاستهای دولت و تأکید بر استقلال دیپلماتیک فرانسه در موضوعهایی مانند جنگ غزه و مناسبات قدرتهای بزرگ، مخاطبانی فراتر از راست سنتی بیابد. چنین مواضعی ممکن است بخشی از رأیدهندگان ناراضی از دولت و منتقدان جنگ را جذب کند؛ اما هنوز روشن نیست آنان حاضرند در صندوق رأی به او ترجیح دهند یا از نامزدهای دیگر حمایت کنند. تفاوت میان محبوبیت یک سخنرانی سیاسی و رأی عملی در انتخابات برای سنجش شانس او مهم است.
در هفتههای آینده باید دو موضوع روشن شود: آیا نامزد تازه موفق به گردآوری ۵۰۰ حمایت معتبر خواهد شد و آیا جنبش او از نظر مالی و تشکیلاتی میتواند کارزار ملی برپا کند. انتخابات ریاستجمهوری فرانسه برای آوریل ۲۰۲۷ برنامهریزی شده است و مسیر رسمی تا آن زمان از مرحله تأیید نامزدها، مناظرهها و اعلام برنامههای رقبا میگذرد. دو ویلپن اکنون وارد رقابت شده، اما حضور قطعی نام او در برگه رأی هنوز منوط به تکمیل شروط قانونی است.
منابع: رویترز، لوموند و خبرگزاری فرانسه.
منابع
- خبرگزاری Reuters
- خبرگزاری AFP
- منبع تکمیلی رویترز
- منبع تکمیلی لوموند
- منبع تکمیلی خبرگزاری فرانسه
اعتبارسنجی
پیوند تأیید همین خبرتازهترینها در انتخابات و حکمرانی
تحلیلها و خبرهای تازهی همین دسته را دنبال کنید.









