فلسطین
تز این تحلیل این است که مشکل نقشه راه صرفاً فقدان مقررات نیست؛ شکاف میان «وابستگی متقابل» تعهدات در متن و «پیششرطسازی یکطرفه» در تفسیر سیاسی طرفهاست. بندهای ۲، ۳، ۸ و ۱۳ یک معماری مرحلهای و راستیآزماییشونده ایجاد میکنند، اما جدول اجرایی تعیینکننده را به مرحله بعد واگذار کردهاند. در نتیجه همان مسئلهای که توافق باید حل میکرد—اینکه خلع سلاح و عقبنشینی دقیقاً با چه توالی و ضمانتی پیش بروند—دوباره به موضوع مذاکره تبدیل شده است.
گروه بینالمللی بحران این وضعیت را عمدتاً محصول فشار ناکافی بر اسرائیل و ضعف سازوکار تحت رهبری آمریکا میداند؛ این تحلیل با بخشی از شواهد درباره رد نقشه راه از سوی اسرائیل سازگار است، اما تمام علت بنبست را ثابت نمیکند، زیرا اجرای خلع سلاح کامل گروههای مسلح نیز خود مسئلهای عملیاتی و سیاسی است که نقشه راه موفقیت آن را تضمین نمیکند.