تعرفه برق تجدیدپذیر صنایع در آذر ۳٫۵ درصد بالا رفت؛ هر کیلووات‌ساعت ۱۲۹٬۸۰۶ ریال

وزارت نیرو تعرفه برق تجدیدپذیر قابل اعمال در قبض آذر ۱۴۰۵ صنایع مشمول ماده ۱۶ قانون جهش تولید دانش‌بنیان را ۱۲۹٬۸۰۶ ریال به ازای هر کیلووات‌ساعت تعیین کرده است. این نرخ فقط به آن بخش از تعهد تجدیدپذیر واحدهای صنعتی با قدرت مصرف بیش از یک مگاوات مربوط می‌شود که تأمین نشده باشد؛ بنابراین افزایش آن به معنای بالا رفتن یکسان تعرفه برق همه صنایع یا همه مشترکان نیست.

رقم تازه نسبت به تعرفه آبان، ۱۲۵٬۴۲۶ ریال، حدود ۳٫۵ درصد و نسبت به تعرفه مهر، ۱۱۸٬۹۱۷ ریال، حدود ۹٫۲ درصد بیشتر است. مبنای نرخ آذر، میانگین صورتحساب خرید تضمینی برق از نیروگاه‌های تجدیدپذیر در مرداد و شهریور ۱۴۰۵ اعلام شده است.

سه نرخ پیاپی چه می‌گویند؟

روند سه‌ماهه نشان می‌دهد هزینه عدم تأمین سهم تجدیدپذیر برای صنایع رو به افزایش بوده، اما این نرخ ثابت نیست؛ چون ساتبا آن را بر پایه متوسط دو ماهه آخرین صورتحساب‌های تأییدشده خرید برق تجدیدپذیر محاسبه می‌کند. تغییر هزینه خرید تضمینی می‌تواند نرخ دوره‌های بعد را هم بالا یا پایین ببرد.

کدام صنایع مشمول‌اند؟

در سال ۱۴۰۵، واحدهای صنعتی با قدرت مصرف بیش از یک مگاوات باید چهار درصد برق مصرفی خود را از منابع تجدیدپذیر تأمین کنند. راه‌های پیش‌بینی‌شده شامل احداث نیروگاه تجدیدپذیر، خرید برق سبز در بورس انرژی یا قرارداد دوجانبه با تولیدکننده غیردولتی است. اگر همه یا بخشی از این سهم تأمین نشود، مقدار تأمین‌نشده با تعرفه تجدیدپذیر در قبض برق محاسبه می‌شود.

برای روشن شدن اندازه هزینه، یک مثال صرفاً محاسباتی مفید است: اگر کارخانه‌ای در یک ماه یک گیگاوات‌ساعت برق مصرف کند و هیچ‌یک از سهم چهاردرصدی را تأمین نکرده باشد، ۴۰ هزار کیلووات‌ساعت مشمول نرخ تجدیدپذیر می‌شود. با نرخ آذر، رقم این بخش حدود ۵٫۱۹ میلیارد ریال، معادل نزدیک به ۵۱۹ میلیون تومان، خواهد بود. رقم واقعی قبض به مصرف ثبت‌شده، میزان تأمین برق سبز و سایر اجزای صورتحساب بستگی دارد.

اثر اقتصادی برای بنگاه‌ها

برای صنایع انرژی‌بر، افزایش تعرفه هزینه عدم انطباق را بیشتر و مقایسه میان سه گزینه را مهم‌تر می‌کند: پرداخت نرخ قبض، خرید برق سبز یا سرمایه‌گذاری مستقیم و قراردادی در ظرفیت تجدیدپذیر. تصمیم اقتصادی به قیمت خرید برق سبز، هزینه سرمایه، مدت قرارداد و امکان انتقال مازاد تولید به دوره‌های بعد وابسته است.

از سوی دیگر، افزایش نرخ تضمینی می‌تواند جریان درآمد نیروگاه‌های تجدیدپذیر را تقویت کند؛ اما به‌تنهایی به معنای ساخت ظرفیت تازه نیست. نشانه‌های مهم بعدی، حجم واقعی معاملات برق سبز، تعداد قراردادهای صنایع و ظرفیت نیروگاه‌هایی است که وارد مدار می‌شوند. جزئیات عرضه‌های همان روز بورس انرژی ایران نیز نشان می‌دهد بازار برق و حامل‌های انرژی چگونه به یکی از مسیرهای تأمین تبدیل شده است.

جمع‌بندی

تعرفه آذر یک نرخ هدفمند برای بخش تأمین‌نشده تعهد تجدیدپذیر صنایع بزرگ است، نه افزایش عمومی بهای برق. افزایش ۳٫۵ درصدی نسبت به آبان فشار مالی عدم تأمین سهم چهاردرصدی را بیشتر می‌کند و هم‌زمان انگیزه خرید برق سبز یا سرمایه‌گذاری در تولید تجدیدپذیر را بالا می‌برد. برای سنجش اثر واقعی باید قبض‌های صادرشده و حجم معاملات برق سبز در آذر را دید.