آیا رضا پهلوی فقط چهرهای نمادین است یا بخشی از پروژه بازطراحی نظم ایران و خاورمیانه؟
جامعهای که وصل شدن اینترنت را نه امتیاز، بلکه بازگشت دیرهنگام یک حق میبیند، رهبری آینده را هم نه با نام خانوادگی یا حضور رسانهای، بلکه با توان پاسخگویی به حق، معیشت، کرامت و مشارکت سیاسی خواهد سنجید. این تحلیل رونما بررسی میکند که آیا رضا پهلوی میتواند سرمایه نمادین، شبکه دیاسپورا، طرح گذار و بخشی از نارضایتی داخلی را به یک سازوکار نهادی، فراگیر و قابل اعتماد تبدیل کند یا نه. مقاله با تکیه بر دادههای گمان، گزارشهای رویترز، شکافهای اپوزیسیون و شاخصهای قابل رصد یکساله نشان میدهد آزمون اصلی او تبدیل نماد به نهاد است.


