مصر در مجمع عمومی: قانون بین‌الملل نباید گزینشی اجرا شود
مصطفی مدبولی، نخست‌وزیر مصر، در مجمع عمومی سازمان ملل بر گفت‌وگو، حاکمیت کشورها، چندجانبه‌گرایی و اجرای غیرگزینشی حقوق بین‌الملل تأکید کرد.
تصویر آرشیوی مرتبط با حضور مصطفی مدبولی در مجمع عمومی سازمان ملل.
مصطفی مدبولی، نخست‌وزیر مصر، در مجمع عمومی سازمان ملل از توازن، گفت‌وگو، احترام به حاکمیت کشورها و اجرای غیرگزینشی حقوق بین‌الملل سخن گفت. اگر این جملات را فقط به‌عنوان زبان معمول دیپلماتیک بخوانیم، بخش مهمی از پیام از دست می‌رود. مصر در منطقه‌ای قرار دارد که تقریباً همه بحران‌های اصلی آن ـ از غزه و دریای سرخ تا سودان، لیبی و امنیت انرژی ـ مستقیماً با مفهوم «استاندارد دوگانه» و «حاکمیت» گره خورده‌اند.
در این خبر بین‌المللی می‌خوانید
بنابراین تأکید مدبولی بر اجرای یکسان قواعد، در عمل تلاشی برای ساخت چارچوبی است که قاهره بتواند با آن هم از نقش خود در نظم بین‌المللی دفاع کند و هم نسبت به نحوه عملکرد قدرت‌های بزرگ انتقاد داشته باشد.
چرا مصر از «عدم اجرای گزینشی» حرف می‌زند؟
برای بسیاری از دولت‌های عرب و آفریقایی، یکی از مهم‌ترین انتقادها به نظم بین‌المللی این است که قواعد در پرونده‌های مختلف با شدت و سرعت متفاوت اجرا می‌شوند. مدبولی با برجسته کردن این مسئله، مصر را در کنار کشورهایی قرار می‌دهد که خواهان کاهش فاصله میان اصول اعلام‌شده و رفتار واقعی قدرت‌های بزرگ هستند.
این موضع به قاهره امکان می‌دهد در موضوع فلسطین، غزه و دیگر بحران‌های منطقه‌ای، بدون خروج از چارچوب سازمان ملل، از مشروعیت همان قواعد علیه اجرای گزینشی آن‌ها استفاده کند.
مصر در پی چه جایگاهی است؟
قاهره نمی‌خواهد صرفاً یکی از دولت‌های معترض به نظم موجود باشد. مصر همچنان به سازمان ملل، نهادهای چندجانبه و روابط با آمریکا و اروپا نیاز دارد. بنابراین سیاست آن بیشتر شبیه «اصلاح از درون» است تا رد نظم موجود.
این همان نقطه‌ای است که سخنرانی مدبولی را از یک موضع ضدغربی ساده جدا می‌کند. او از همکاری بین‌المللی دفاع می‌کند، اما می‌گوید اعتبار این همکاری به رفتار یکسان با همه کشورها وابسته است.
رمزگشایی سخنان
منظور عملی: مصر می‌خواهد قواعد بین‌المللی را به ابزاری برای کاهش فشار سیاسی و افزایش وزن دیپلماتیک خود تبدیل کند، نه اینکه آن‌ها را کنار بگذارد.
مخاطب اول: اعضای دائم شورای امنیت و قدرت‌های غربی که در پرونده‌های خاورمیانه نقش تعیین‌کننده دارند.
مخاطب دوم: کشورهای عرب و آفریقایی که از استاندارد دوگانه انتقاد دارند. مصر می‌خواهد نشان دهد این نگرانی را نمایندگی می‌کند.
مخاطب سوم: بازیگران منطقه‌ای؛ پیام این است که قاهره همچنان خود را یکی از مراکز اصلی مدیریت بحران در خاورمیانه می‌داند.
اشاره غیرمستقیم به غزه و نظم منطقه‌ای
حتی اگر همه بخش‌های سخنرانی مستقیماً نام غزه را تکرار نکنند، مفهوم «اجرای یکسان حقوق بین‌الملل» در فضای سیاسی امروز خاورمیانه به‌طور طبیعی با این پرونده پیوند می‌خورد. این یک تفسیر تحلیلی از زمینه سخنرانی است.
هدف دیپلماتیک محتمل
مصر می‌خواهد هم‌زمان سه نقش را حفظ کند: شریک غرب، بازیگر مرکزی جهان عرب و سخنگوی بخشی از جنوب جهانی. این سه نقش همیشه با هم سازگار نیستند، و زبان «توازن» دقیقاً برای مدیریت همین تضاد طراحی شده است.
نقطه ضعف سخنرانی
مدبولی درباره اصول روشن صحبت می‌کند اما درباره ابزار اجرای آن‌ها کمتر. اگر مصر خواهان کاهش استاندارد دوگانه است، پرسش این است که چه اصلاحات مشخصی در شورای امنیت، نهادهای مالی یا سازوکارهای نظارتی پیشنهاد می‌کند.
بعد از این سخنرانی چه باید دید؟
رفتار مصر در مذاکرات غزه، پرونده سودان، امنیت دریای سرخ و بحث اصلاح شورای امنیت نشان خواهد داد که این موضع تا چه حد به سیاست عملی تبدیل می‌شود.
اعتبارسنجی
پیوند تأیید همین خبرمطالب مرتبط
ایران · ۱۱ آبان ۱۴۰۵قوه قضاییه: زنی که «لیدر» تجمعات خیابانی خوانده شده بازداشت شد
آمریکا · ۱۱ آبان ۱۴۰۵هیلی استیونز از رقیب جمهوری‌خواه حزبش در میشیگان حمایت کرد و دموکرات‌ها او را کنار گذاشتند
انتخابات و حکمرانی · ۱۱ آبان ۱۴۰۵