
چرا تشکیل دولت سوئد قفل شده و چهار رأیگیری پارلمان چه چیزی را تعیین میکند؟
تحلیل ۳۶۰ بنبست پس از انتخابات سوئد: اختلاف احزاب مرکز و چپ، نقش رئیس پارلمان، محاسبات رأی منفی، سناریوی دولت اقلیت و احتمال انتخابات فوقالعاده.
بنبست پس از انتخابات ۲۰۲۶ سوئد دیگر فقط اختلاف بر سر نام نخستوزیر نیست. یک حزب میخواهد در کابینه باشد، حزب دیگر ورود همان حزب به کابینه را نمیپذیرد و دو بلوک سیاسی نیز به حمایت یا دستکم مخالفتنکردن بازیگرانی نیاز دارند که درباره ترکیب دولت اختلاف بنیادی دارند. این ساختار سبب شده حتی طرح تازه ماگدالنا آندرسون برای دولت سهحزبی در ۸ نوامبر، یک روز بعد به توافق نینجامد. پرسش اصلی این تحلیل آن نیست که کدام رهبر «برنده» خواهد شد؛ پرسش آن است که در نظام پارلمانی سوئد چه توافقی از سد رأی منفی میگذرد و هر توافق چه هزینه حکمرانی دارد.
در این تحلیل بینالمللی میخوانید
نقطه شروع؛ دو رأیگیری شکستخورده و زمان محدود
در ۱۵ اکتبر، نامزدی آندرسون با ۲۴۸ رأی مخالف، در برابر ۹۹ رأی موافق و دو غایب رد شد. در ۳ نوامبر، نامزدی الیزابت تاند رینگکویست از حزب مرکز با ۳۲۴ رأی مخالف و تنها ۲۵ رأی موافق رد شد. این نتایج صورتجلسههای رسمی پارلماناند، نه برآورد نظرسنجی. رئیس پارلمان سپس به اولف کریسترسون مأموریت بررسی تشکیل دولت داد؛ گفتوگوها تا حوالی ۱۰ نوامبر ادامه یافتهاند و تمدید مأموریت نیز گزارش شده است. هنوز تصویب نام نخستوزیر تازهای را نمیتوان تأیید کرد.
آندرسون در ۸ نوامبر پیشنهاد کرد سوسیالدموکراتها، حزب مرکز و سبزها دولت تشکیل دهند و حزب چپ در قالب همکاری نزدیک خارج از کابینه همراه باشد. در ۹ نوامبر، حزب چپ بار دیگر اعلام کرد به نخستوزیری آندرسون در چنین ترکیبی رأی منفی میدهد، زیرا تصمیم کنگره حزبی را الزامآور میداند. آنچه قطعی است، اعلام مواضع علنی احزاب است؛ نتیجه مذاکره غیرعلنی یا شمار رأی نهایی هر طرح هنوز روشن نیست.
قاعدهای که همه محاسبات را تغییر میدهد
سوئد از شیوهای استفاده میکند که میتوان آن را «پارلمانتاریسم منفی» نامید: نامزد نخستوزیری الزاماً به ۱۷۵ رأی مثبت نیاز ندارد؛ کافی است ۱۷۵ نماینده یا بیشتر به او رأی مخالف ندهند. چون مجلس ۳۴۹ کرسی دارد، اگر بیش از نصف نمایندگان رأی منفی دهند، پیشنهاد رد میشود. بنابراین رأی ممتنع یا غیبت، در بعضی آرایشها به اندازه همراهی صریح اهمیت پیدا میکند؛ هرچند نباید آن را حمایت سیاسی تمامعیار تفسیر کرد.
رئیس پارلمان میتواند حداکثر چهار پیشنهاد برای نخستوزیری به رأی بگذارد. اگر هیچ پیشنهاد تأیید نشود، انتخابات فوقالعاده باید ظرف سه ماه برگزار شود، مگر آنکه انتخابات عادی در همان فاصله قرار داشته باشد. با توجه به دو شکست ثبتشده در اکتبر و نوامبر، سخنگفتن از احتمال فعالشدن این سازوکار معنادار است؛ اما انتخابات فوقالعاده هنوز اعلام نشده و یک نتیجه قطعی نیست.
نقشه بازیگران؛ هدف، اهرم و محدودیت هر طرف
سوسیالدموکراتها (S): میخواهند دولت را هدایت کنند و از تبدیل اختلاف میان احزاب مخالف دولت پیشین به بقای همان بلوک جلوگیری کنند. پیشنهاد S-C-MP برای عبور از خط قرمز مرکز طراحی شده است، ولی همزمان نارضایتی حزب چپ را ایجاد میکند.
حزب مرکز (C): ورود حزب چپ به کابینه را نمیپذیرد و اعلام کرده درباره محتوای سیاستها و ائتلافهای قابل اجرا گفتوگو میکند. اهرم آن، ضروریبودن رأی یا عدم مخالفت نمایندگانش در چند ترکیب ممکن است؛ محدودیتش نیز هزینه اعتبار سیاسی در صورت حمایت از ترکیبی خلاف وعدههای اعلامی است.
منابع
- منبع اصلی منبع اصلی: پارلمان سوئد ـ صورتجلسه رأیگیری ۳ نوامبر ۲۰۲۶
- منبع تکمیلی منبع تکمیلی: پارلمان سوئد ـ رأیگیری ناموفق درباره آندرسون در اکتبر
- منبع تکمیلی منبع تکمیلی: پارلمان سوئد ـ قاعده انتخاب نخستوزیر و چهار پیشنهاد
- منبع تکمیلی منبع تکمیلی: بیانیه رسمی حزب سوسیالدموکرات درباره پیشنهاد ۸ نوامبر
- منبع تکمیلی منبع تکمیلی: تلویزیون عمومی سوئد ـ موضع حزب چپ و جریان مذاکرات
اعتبارسنجی
پیوند تأیید همین خبرتازهترینها در سوئد
تحلیلها و خبرهای تازهی همین دسته را دنبال کنید.
از مهمترین خبرها و تحلیلها عقب نمانید
خلاصه خبرها و تحلیلهای رونما را هر روز در ایمیل خود دریافت کنید.










