پنجشنبه، دادگاه بینالمللی دادگستری (ICJ) میانمار را مسئول ارتکاب نسلکشی علیه اقلیت روهینگیا در عملیاتهای نظامی وحشیانه سال ۲۰۱۷ اعلام کرد؛ عملیاتی که بر اساس یافتههای این دادگاه، منجر به کشته شدن بیش از ۱۰,۰۰۰ نفر شد. این حکم تاریخی که در پی شکایت گامبیا مطرح شده بود، پس از سالها انکار، جنایات ارتکابشده علیه این جامعه را به رسمیت شناخت و موجی از احساسات، تسکین و امید تازه را در میان پناهندگانی برانگیخت که نزدیک به یک دهه منتظر عدالت بودهاند.
در اردوگاههای پناهندگان روهینگیا در کوکس بازار، بنگلادش، مردم با دیدن این خبر از طریق موبایل و شبکههای اجتماعی، واکنشهای شدیدی نشان دادند. اوم رومان، یکی از ساکنان اردوگاه، گفت که با اشک شوقی جشن گرفت زیرا برای نخستین بار جهان آنچه بر سر آنان آمده را به رسمیت شناخته است. او تأکید کرد که این حکم صرفاً یک رأی حقوقی نیست، بلکه اثبات رنجهای آنان است. محمد رهن، جوان ۱۸ سالهای که خبر را با دوستانش دنبال میکرد، گفت برخی زنان گریه میکردند و برخی دیگر به خدا دعا میخواندند. او افزود که اولین فکری که به ذهنش رسید، این بود که این حکم میتواند دروازه بازگشت به خانه را برای روهینگیاها باز کند.
این جشنها در حالی رخ داد که شرایط زندگی دشواری در اردوگاهها حاکم بود؛ طوفان «اکوان» بر خلیج بنگال بارشهای سنگینی را به همراه داشت و زندگی در پناهگاههای تنگ را سختتر میکرد. نورال امین، جوان روهینگیا، گفت که اگرچه از به رسمیت شناخته شدن نسلکشی خوشحال بود، اما این خبر خاطرات دردناک خشونتهای ۲۰۱۷ و خانهای را که مجبور به ترک آن شده بود، زنده کرد. روهمالله، فعال روهینگیا، نیز این حکم را لحظهای از تسکین و امید تازه توصیف کرد، اما گفت که آن نمیتواند عزیزان از دست رفته را بازگرداند یا خاطرات تلخ را پاک کند.
کارشناسان معتقدند این حکم برای تأمین عدالت و پاسخگویی از دیدگاه قربانیان حیاتی است. ناسیر الدین، استاد انسانشناسی دانشگاه چیتاگونگ، گفت که این رأی برای تثبیت مفهوم عدالت جهانی ضروری بود. مایکل کوگلمن، پژوهشگر ارشد شورای آتلانتیک، نیز اظهار داشت که این حکم به داکا نیازمند اطمینانات قویتری از میانمار درباره بازگشت امن روهینگیاها خواهد کرد و بر پویایی مذاکرات بین بنگلادش و میانمار تأثیر خواهد گذاشت. روهینگیاها اکنون به دنبال پاسخگویی مسئولان، بازگرداندن حقوق شهروندی و بازگشت امن و با کرامت به میانمار هستند.