نتیجه نهایی انتخابات سوئد ۲۰۲۶؛ برتری ۱۷۶ به ۱۷۳ مخالفان دولت کریسترسون
نتیجه نهایی انتخابات پارلمانی سوئد ۲۰۲۶ در ۱۹ سپتامبر تثبیت شد: S+V+MP+C در مجموع ۱۷۶ کرسی و M+SD+KD+L در مجموع ۱۷۳ کرسی دارند. S با ۹۹ کرسی بزرگ‌ترین حزب ریکسداگ است و مشارکت نهایی ۸۴٫۹ درصد اعلام شد. پوشش زنده انتخابات پایان یافته و روند تشکیل دولت وارد مرحله پارلمانی شده است.
انتخابات سوئد ۲۰۲۶
با پایان انتخابات، مسئله اصلی دیگر شمارش آرا نیست بلکه تشکیل دولت است. اولف کریسترسون استعفا داده و رئیس ریکسداگ، آندریاس نورلن، ماگدالنا آندرشون را مأمور بررسی امکان تشکیل دولت کرده است. داشتن ۱۷۶ کرسی به‌تنهایی به معنی تشکیل خودکار دولت نیست؛ اختلاف حزب مرکز و حزب چپ درباره حضور V در کابینه همچنان بخشی از مذاکرات سیاسی پس از انتخابات است.
در این تحلیل بین‌المللی می‌خوانید
این صفحه از این پس آرشیو نهایی انتخابات سوئد ۲۰۲۶ است: نتیجه قطعی، توزیع کرسی‌ها، تغییرات احزاب نسبت به ۲۰۲۲ و زمینه سیاسی تشکیل دولت بعدی را یک‌جا ثبت می‌کند.
مرکز نتایج انتخابات رونما
نتیجه نهایی، ۱۷۶ کرسی برای S+V+MP+C و ۱۷۳ کرسی برای M+SD+KD+L را تثبیت کرده است. این برتری عددی به معنی تشکیل خودکار دولت نیست؛ مذاکرات پارلمانی برای تعیین دولت بعدی جدا از نتیجه انتخابات ادامه دارد.
خط زمانی کارزار، شب انتخابات و شمارش آرا
رأی‌گیری پایان یافته است. این خط زمانی اکنون مهم‌ترین تحولات کارزار، شب انتخابات، شمارش آرا و مذاکرات پس از انتخابات را ثبت می‌کند.
با شمارش ۶۶۲۰ حوزه از ۶۶۲۶ حوزه و حفظ آرایش ۱۷۶ در برابر ۱۷۳، مدل انتخاباتی SVT احتمال کسب اکثریت توسط S، V، C و MP را دست‌کم ۹۹٫۹ درصد برآورد کرده است. این ارزیابی یک پیش‌بینی آماری است و جای نتیجه رسمی نهایی Valmyndigheten را نمی‌گیرد. منبع: SVT
عصر ۱۴ سپتامبر — رهبران تیدو برای بررسی مسیر دولت آینده گرد هم آمدند
اولف کریسترسون میزبان رهبران M، SD، KD و L در ساگرسکا پالاست است تا نتیجه نزدیک انتخابات و گزینه‌های پیش روی اردوگاه تیدو را بررسی کنند. ابا بوش پیش از نشست گفت «تیم آبی‌وزرد» را همچنان تنها گزینه واقعی دولت می‌داند و تأکید کرد رقابت هنوز تمام نشده است. سیمونا محمدسون نیز در واکنش به موضع حزب مرکز گفت درِ گفت‌وگو با C را نبسته است. منبع: SVT
۱۶:۱۸ — حزب مرکز در را به روی دولت کریسترسون بست
حزب مرکز اعلام کرده آماده مذاکره با سوسیال‌دموکرات‌ها برای تشکیل یک دولت باثبات است و دولت تحت رهبری اولف کریسترسون را گزینه خود نمی‌داند. هانس هرویو، دبیر حزب، گفته مجموعه حامی کریسترسون این انتخابات را باخته است. این موضع یکی از مهم‌ترین خطوط قرمز مرحله تشکیل دولت را روشن‌تر می‌کند، زیرا C هم‌زمان با حضور حزب چپ در دولت نیز مخالفت کرده است. منبع: Sveriges Radio / Ekot
۱۰:۴۳ — آغاز روند تشکیل دولت به تصمیم کریسترسون گره خورد
آندریاس نورلن، رئیس فعلی ریکسداگ، می‌گوید زمان آغاز رسمی روند تشکیل دولت در دو هفته پیش رو به تصمیم اولف کریسترسون بستگی دارد: او می‌تواند از نخست‌وزیری استعفا کند یا منتظر بماند تا ریکسداگ جدید درباره ادامه کارش رأی بدهد. اگر ریکسداگ او را کنار بزند، رئیس پارلمان جدید روند معرفی نخست‌وزیر را آغاز خواهد کرد. نورلن همچنین تأکید کرده مسئله نخست‌وزیری باید همراه با امکان تصویب بودجه سنجیده شود. منبع: Sveriges Radio / Ekot
صبح ۱۴ سپتامبر — حزب چپ بر حضور در دولت پافشاری کرد
پس از روشن‌تر شدن برتری مقدماتی اردوگاه S+V+MP+C، حزب چپ اعلام کرد شرط خود را تغییر نداده است: اگر قرار باشد از ماگدالنا اندرسون برای نخست‌وزیری حمایت کند، خواهان حضور در دولت است. این موضع، شکاف اصلی در مسیر تشکیل دولت را زنده نگه می‌دارد؛ زیرا حزب مرکز پیش‌تر با حضور V در کابینه مخالفت کرده بود. منبع: SVT
۰۹:۰۲ — دبیر حزب سوسیال‌دموکرات: تشکیل دولت لزوماً به بن‌بست نمی‌رسد
توبیاس باودین، دبیر حزب سوسیال‌دموکرات، گفته برخلاف ارزیابی‌هایی که از یک روند بسیار دشوار و طولانی برای تشکیل دولت خبر می‌دهند، او معتقد است رهبران مسئول احزاب می‌توانند گره‌های سیاسی را باز کنند. این موضع در حالی مطرح شده که نتیجه مقدماتی همچنان بسیار نزدیک است و مذاکرات پس از انتخابات در مرکز توجه قرار دارد. منبع: Sveriges Radio
۰۵:۰۳ — شمارش به ۶۲۷۱ حوزه رسید؛ ۱۷۶–۱۷۳ پابرجاست
در تازه‌ترین تصویر منتشرشده از نتیجه مقدماتی، ۶۲۷۱ حوزه از ۶۶۲۶ حوزه شمارش شده و ترکیب کرسی‌ها همچنان S ۱۰۰، M ۷۰، SD ۶۲، V ۲۹، C ۲۵، KD ۲۲، MP ۲۲ و L ۱۹ است؛ یعنی اردوگاه S+V+MP+C روی ۱۷۶ و M+SD+KD+L روی ۱۷۳ کرسی مانده‌اند. منبع: Sveriges Radio
مسیر شمارش و تشکیل دولت هنوز باز است
طبق Valmyndigheten، شمارش نهایی از دوشنبه ۱۴ سپتامبر در länsstyrelserna آغاز شده و چهارشنبه ۱۶ سپتامبر شمارش تکمیلی آرای دیررس پیش‌ازموعد و بخشی از آرای خارج از کشور انجام می‌شود؛ در صورت نیاز این مرحله می‌تواند تا پنج‌شنبه ادامه پیدا کند. نتیجه نهایی ریکسداگ حدود یک هفته پس از روز انتخابات انتظار می‌رود و نتایج Region و Kommun دیرتر نهایی می‌شوند. پس از روشن‌شدن کرسی‌ها، مرحله تشکیل دولت جداگانه است و به توافق سیاسی میان احزاب بستگی دارد. منبع رسمی: Valmyndigheten
صبح ۱۴ سپتامبر — گره تشکیل دولت همچنان باز است
با باقی‌ماندن نتیجه مقدماتی روی ۱۷۶–۱۷۳، ارزیابی تازه در پوشش انتخاباتی SVT این است که مواضع احزاب در شروع مذاکرات بسیار قفل‌شده‌اند و دست‌کم یکی از طرف‌ها ناچار به عقب‌نشینی خواهد شد. در صورت حفظ برتری اردوگاه S+V+MP+C، تشکیل دولت همچنان دشوارتر از صرفِ داشتن اکثریت عددی ارزیابی می‌شود. منبع: SVT
صبح ۱۴ سپتامبر — رئیس ریکسداگ: تشکیل دولت می‌تواند پیچیده شود
آندریاس نورلن، رئیس ریکسداگ، گفته نتیجه هنوز نهایی نشده اما روند تشکیل دولت می‌تواند پیچیده باشد. او با اشاره به تجربه طولانی سال ۲۰۱۸ گفته رئیس پارلمان شاید این بار لازم باشد با مهلت‌های کوتاه‌تر فشار بیشتری بر احزاب وارد کند تا مذاکرات سریع‌تر پیش برود. منبع: SVT
حاشیه‌های شب انتخابات؛ چه چیزی پشت اعداد می‌گذرد؟
فاصله از یک کرسی به سه کرسی رسید
تازه‌ترین داده انتخاباتی رونما بر پایه خروجی رسمی اداره انتخابات، اردوگاه S+V+MP+C را روی ۱۷۶ کرسی و M+SD+KD+L را روی ۱۷۳ کرسی نشان می‌دهد. این تغییر مهم است، چون برتری از مرز شکننده یک کرسی عبور کرده؛ با این حال نتیجه هنوز مقدماتی است.
آخرین ترکیب کرسی‌ها: S روی ۹۹ و V روی ۳۰
پس از نوسان‌های شمارش، ترکیب فعلی به S ۹۹، V ۳۰ و M ۷۰ رسیده است. در مجموع S+V+MP+C روی ۱۷۶ کرسی و M+SD+KD+L روی ۱۷۳ کرسی قرار دارند؛ اعداد همچنان مقدماتی‌اند.
SD نسبت به ۲۰۲۲ عقب‌تر است؛ اما دستورکارش همچنان در مرکز سیاست است
SD فعلاً ۶۲ کرسی دارد؛ کمتر از ۷۳ کرسی انتخابات ۲۰۲۲. در مقابل M روی ۷۰ کرسی ایستاده است. حتی اگر SD کوچک‌تر شده باشد، مهاجرت، جرم، تابعیت و ادغام همچنان از محورهای اصلی سیاست سوئد باقی مانده‌اند.
برتری عددی به معنی دولت آماده نیست
اگر ۱۷۶–۱۷۳ حفظ شود، اردوگاه مقابل تیدو از نظر کرسی جلو است، اما اختلاف میان حزب مرکز و حزب چپ درباره شکل دولت پابرجاست. بنابراین مهم‌ترین نبرد پس از شمارش، ممکن است نه بر سر «چه کسی برنده شد»، بلکه بر سر «چه کسی می‌تواند واقعاً دولت تشکیل دهد» باشد.
نتیجه هنوز قابلیت جابه‌جایی دارد
رأی‌های دیررس پیش از موعد و آرای خارج از کشور همچنان می‌توانند بر تقسیم نهایی کرسی‌ها اثر بگذارند؛ به همین دلیل رونما این نتیجه را تا اعلام رسمی نهایی، «مقدماتی» تلقی می‌کند.
۲۶ اوت — ورود کارزار به مرحله مصاحبه‌های نهایی
در این مقطع دور اصلی مصاحبه‌های رهبران احزاب در SVT و رادیو سوئد وارد فاز نهایی شد و مسائل دولت آینده، مهاجرت، جرم، مدرسه و اقتصاد به محور اصلی پرسش‌ها تبدیل شد.
۲۷ اوت — نوشی دادگوستار: سیاست باید به چپ برگردد
رهبر حزب چپ در مصاحبه انتخاباتی SVT گفت هدفش کشاندن اقتصاد و سیاست به سمت چپ است و از امکان شکل‌گیری دولتی با حضور S، V و MP سخن گفت. این موضع اختلاف بالقوه با حزب مرکز را پررنگ‌تر کرد. منبع
۳۰ اوت — کریسترسون برای حفظ انسجام تیدو وارد میدان شد
پس از تنش میان SD و KD، اولف کریسترسون گفت به ابا بوش اعتماد دارد و انتظار ندارد او مسیر سیاسی خود را عوض کند. پیام اصلی نخست‌وزیر حفظ چهارحزبی تیدو تا روز انتخابات بود. منبع
۱ سپتامبر — کریسترسون: حتی بدون لیبرال‌ها هم می‌توان برد
رهبر میانه‌روها در پاسخ به نگرانی درباره حد نصاب چهاردرصدی L گفت لیبرال‌ها را کنار نمی‌گذارد، اما معتقد است بلوک او حتی بدون آنها هم شانس پیروزی دارد. منبع
۴ سپتامبر — مناظره پایانی رادیو؛ شکاف دو اردوگاه عیان‌تر شد
رهبران هشت حزب در مناظره نهایی Ekot روی اقتصاد، مدرسه، مهاجرت و آینده دولت درگیر شدند. فاصله بلوک‌ها در نظرسنجی‌ها کم شده بود و بحث تشکیل دولت به یکی از مهم‌ترین موضوعات مناظره تبدیل شد. منبع
۸ سپتامبر — حزب مرکز: دولت با V را نمی‌پذیریم
الیزابت تاند رینگکویست گفت حزب مرکز حتی انتخابات مجدد را به حضور حزب چپ در دولت ترجیح می‌دهد و گزینه مطلوبش یک دولت میانه متشکل از S، C، KD و MP است. این موضع نشان داد اکثریت عددی لزوماً به معنی دولت آماده نیست. منبع
۸ سپتامبر — رویارویی مستقیم اندرسون و اوکسون
ماگدالنا اندرسون در مناظره Aktuellt، SD را به دلیل ماجرای پیام‌های طرفدار روسیه در معرض انتقاد شدید قرار داد. ییمی اوکسون پاسخ داد که اندرسون کل کارزار را صرف حمله به او و حزبش کرده است. منبع
۹ تا ۱۰ سپتامبر — ابا بوش در صدر اعتماد رهبران
در نظرسنجی SVT/Verian، اعتماد به ماگدالنا اندرسون کاهش یافت، کریسترسون به او رسید و ابا بوش در صدر جدول اعتماد قرار گرفت؛ نشانه‌ای از تغییر فضای روزهای پایانی کارزار. منبع
۱۱ سپتامبر — مناظره نهایی SVT؛ اقتصاد، جرم، ادغام و درمان
آخرین مناظره هشت رهبر با تنش بالا برگزار شد: اندرسون دولت را به اولویت‌دادن به ثروتمندان متهم کرد، کریسترسون از کارنامه اقتصادی دفاع کرد، دادگوستار و اوکسون بر سر مالیات و هزینه‌های رفاهی درگیر شدند و بحث ادغام و مدرسه نیز به برخورد مستقیم چند رهبر انجامید. منبع
۱۳ سپتامبر، شب انتخابات — شمارش کشور را به ۱۷۵ در برابر ۱۷۴ رساند
در شمارش مقدماتی، مجموعه S، V، MP و C روی ۱۷۵ کرسی و مجموعه M، SD، KD و L روی ۱۷۴ کرسی قرار گرفته است. اختلاف فقط یک کرسی است و نتیجه نهایی به آرای باقی‌مانده و آرای دیررس وابسته مانده است. رهبران احزاب در برنامه‌های انتخاباتی و ستادهای خود در حال واکنش به همین وضعیت هستند. نتیجه رسمی مقدماتی
انتخابات امسال واقعاً درباره چیست؟
در ظاهر، رقابت میان دو مجموعه سیاسی است: سوسیال‌دموکرات‌ها، حزب چپ، سبزها و حزب مرکز در یک سو؛ و میانه‌روها، دموکرات‌های سوئد، دموکرات‌مسیحی‌ها و لیبرال‌ها در سوی دیگر. اما این تقسیم ساده، تمام واقعیت را توضیح نمی‌دهد. حزب مرکز از نظر اقتصادی یک حزب چپ نیست و در بسیاری از موضوعات به بازار و کسب‌وکار نزدیک‌تر است؛ آنچه این حزب را در برابر الگوی تیدو قرار داده، بیش از هر چیز رابطه با دموکرات‌های سوئد است.
بنابراین حتی اگر یک سوی رقابت روی کاغذ اکثریت پیدا کند، تشکیل دولت خودکار نیست. عدد ۱۷۵ فقط آغاز مرحله بعدی است: احزاب باید درباره نخست‌وزیر، بودجه و شکل همکاری به توافق سیاسی برسند. در سوئد یک حزب می‌تواند وارد دولت شود، از بیرون از دولت حمایت کند یا صرفاً اجازه دهد دولت شکل بگیرد؛ هرکدام از این گزینه‌ها می‌تواند با شروط سیاسی همراه باشد.
در آرایش فعلی، Centerpartiet و Liberalerna به‌دلیل موقعیت میانه‌تر و نقش بالقوه‌شان در ساختن یا جلوگیری از اکثریت‌های پایدار اهمیت دارند، اما تا این لحظه هیچ توافق تازه و تأییدشده‌ای که جایگاه آنها را در دولت آینده قطعی کند اعلام نشده است. درباره چهار سال آینده باید فقط بر مبنای مواضع رسمی و مذاکرات واقعی پس از انتخابات قضاوت کرد، نه بر اساس سناریوسازی.
نقشه رنگی هشت حزب
رنگ و نشان: قرمز و رز سرخ؛ رز و رنگ قرمز همچنان عناصر مرکزی هویت رسمی حزب هستند.
۲۰۱۸: بزرگ‌ترین حزب ماند، اما دوران اکثریت‌های ساده عملاً پایان یافت.
۲۰۲۲: رأی بیشتری گرفت اما دولت را از دست داد.
۲۰۲۶: اقتصاد خانوار، مدرسه، درمان و امنیت را هم‌زمان جلو آورده و نسبت به هشت سال قبل در جرم و ادغام سختگیرانه‌تر شده است.
نقطه ضعف: نمی‌تواند همه مشکلات ادغام، مسکن و جداسازی را فقط به چهار سال اخیر نسبت دهد؛ بخشی از آنها در دوره‌های طولانی حکومت خودش شکل گرفته‌اند.
رنگ و نشان: آبی؛ نشان «M» بخش اصلی هویت بصری حزب است.
۲۰۱۸: دومین حزب کشور بود.
۲۰۲۲: از دموکرات‌های سوئد کوچک‌تر شد، اما کریسترسون نخست‌وزیر شد.
وعده: مالیات کمتر، کار بیشتر، مجازات سخت‌تر، مهاجرت محدودتر و انرژی هسته‌ای.
آزمون ۲۰۲۶: دیگر اپوزیسیون نیست؛ این بار باید با کارنامه چهار سال حکومت رأی بگیرد، نه فقط با وعده تغییر.
رنگ و نشان: آبی و زرد با گل حزبی.
۲۰۱۸: سومین حزب بود و هنوز بیرون ساختار اصلی قدرت قرار داشت.
۲۰۲۲: به دومین حزب بزرگ کشور تبدیل شد و با توافق تیدو به یکی از تعیین‌کننده‌ترین بازیگران دولت رسید.
وعده: مهاجرت کمتر، اخراج بیشتر، شرایط سخت‌تر اقامت و شهروندی، مجازات شدیدتر و تأکید بر هویت سوئدی.
آزمون ۲۰۲۶: پس از چهار سال نفوذ گسترده، دیگر فقط منتقد سیستم نیست؛ باید مسئولیت نتیجه سیاست‌ها را هم بپذیرد.
رنگ و نشان: قرمز.
محور: هزینه زندگی، مسکن، رفاه عمومی، محدودکردن سود خصوصی در خدمات عمومی و بازتوزیع اقتصادی.
مسئله تشکیل دولت: هرچه حزب چپ قوی‌تر شود، اختلافش با حزب مرکز بازارگرا برای ماگدالنا اندرسون دشوارتر می‌شود.
رنگ و نشان: سبز تیره و شبدر؛ کد سبز رسمی حزب #114838 است.
هویت: حزب مرکز، حزب چپ نیست؛ در اقتصاد بازارگرا و طرفدار کسب‌وکار و کارآفرینی است.
چرا در سوی مخالف تیدو دیده می‌شود؟ خط قرمز اصلی آن وابستگی دولت به دموکرات‌های سوئد است.
نقش کلیدی: می‌تواند هم کلید تغییر دولت باشد و هم مهم‌ترین مانع توافق با حزب چپ.
رنگ و نشان: سبز و زرد با گل زرد.
محور: اقلیم، طبیعت، انرژی تجدیدپذیر، حمل‌ونقل عمومی و خدمات عمومی.
مسیر: از نزدیکی خطرناک به حد نصاب چهاردرصدی در ۲۰۱۸، طی سال‌های بعد دوباره جایگاه خود را تقویت کرده است.
رنگ و نشان: آبی.
محور: درمان، خانواده، سالمندان، انرژی هسته‌ای، امنیت و ارزش‌های محافظه‌کارانه.
مسئله آینده: اگر تیدو شکست بخورد، جایگاه ابا بوش و نقش مستقل حزب در اردوگاه راست دوباره زیر سؤال می‌رود.
رنگ و نشان: آبی.
محور: مدرسه، آزادی فردی، اروپا و اقتصاد لیبرال.
اهمیت: به دلیل حد نصاب چهاردرصدی، بقای این حزب می‌تواند بسیار بیشتر از اندازه خودش بر سرنوشت کل دولت اثر بگذارد.
تناقض: همکاری با دموکرات‌های سوئد همچنان سؤال هویتی بزرگی برای حزبی است که خود را لیبرال می‌داند.
سه انتخابات؛ از ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۶ چه چیزی تغییر کرد؟
| حزب | ۲۰۱۸ | ۲۰۲۲ | ۲۰۲۶ | مسیر کلی |
|---|---|---|---|---|
| سوسیال‌دموکرات‌ها | ۲۸٫۳٪ | ۳۰٫۳٪ | نتیجه مقدماتی | بزرگ‌ترین حزب، اما زیر فشار |
| میانه‌روها | ۱۹٫۸٪ | ۱۹٫۱٪ | نتیجه مقدماتی | تقریباً پایدار |
| دموکرات‌های سوئد | ۱۷٫۵٪ | ۲۰٫۵٪ | نتیجه مقدماتی | اوج در ۲۰۲۲؛ اکنون آزمون قدرت |
| حزب چپ | ۸٫۰٪ | ۶٫۸٪ | نتیجه مقدماتی | در تلاش برای بازیابی نفوذ |
| حزب مرکز | ۸٫۶٪ | ۶٫۷٪ | نتیجه مقدماتی | کوچک‌تر، اما همچنان کلیدی |
| دموکرات‌مسیحی‌ها | ۶٫۳٪ | ۵٫۳٪ | نتیجه مقدماتی | شریک کوچک اما اثرگذار تیدو |
| سبزها | ۴٫۴٪ | ۵٫۱٪ | نتیجه مقدماتی | دورشدن از مرز حذف |
| لیبرال‌ها | ۵٫۵٪ | ۴٫۶٪ | نتیجه مقدماتی | بقا برای کل بلوک تعیین‌کننده است |
تاریخچه ائتلاف‌های سیاسی سوئد
سیاست سوئد دهه‌هاست با دولت‌های اقلیت، حمایت بیرونی و توافق‌های پارلمانی اداره می‌شود. ساختار پارلمانی کشور بر «پارلمانتاریسم منفی» استوار است؛ یعنی نامزد نخست‌وزیری تا زمانی که اکثریت نمایندگان علیه او رأی ندهند، می‌تواند پذیرفته شود. همین سازوکار تشکیل دولت‌های اقلیت را آسان‌تر کرده است.
۱۹۳۲ تا ۱۹۷۶ — عصر طولانی سوسیال‌دموکرات‌ها
سوسیال‌دموکرات‌ها در بیشتر این دوره قدرت را در دست داشتند و بسیاری از دولت‌ها بدون اکثریت مطلق، با حمایت موردی یا توافق با احزاب دیگر اداره شدند. در جنگ جهانی دوم نیز دولت وحدت ملی با حضور بخش بزرگی از احزاب اصلی شکل گرفت.
۱۹۷۶ تا ۱۹۸۲ — بازگشت راست‌میانه و دولت‌های شکننده
ائتلاف‌های حزب مرکز، میانه‌روها و لیبرال‌ها پس از ۴۴ سال به سلطه طولانی سوسیال‌دموکرات‌ها پایان دادند، اما اختلاف بر سر موضوعاتی مانند انرژی هسته‌ای چند بار ترکیب دولت را تغییر داد.
۱۹۸۲ تا ۲۰۰۶ — دولت‌های اقلیت و ائتلاف کارل بیلدت
سوسیال‌دموکرات‌ها در بخش بزرگی از این دوره با دولت‌های اقلیت حکومت کردند. میان ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ نیز دولت ائتلافی کارل بیلدت با مشارکت M، L، C و KD روی کار بود.
۲۰۰۴ تا ۲۰۱۹ — دوران آلیانس
چهار حزب راست‌میانه «آلیانس» را تشکیل دادند و دولت فردریک راینفلدت میان ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۴ بر همین پایه شکل گرفت؛ ابتدا با اکثریت و سپس به‌صورت اقلیت.
۲۰۱۰ تا ۲۰۲۲ — ورود SD و شکستن منطق دو بلوکی
ورود دموکرات‌های سوئد به پارلمان، تشکیل اکثریت‌های روشن را دشوارتر کرد. دولت‌های استفان لوفون و سپس ماگدالنا اندرسون با ترکیب‌های اقلیت و حمایت‌های بیرونی اداره شدند. پس از انتخابات ۲۰۱۸ نیز مذاکرات تشکیل دولت حدود چهار ماه طول کشید و به توافق ژانویه انجامید.
از ۲۰۲۲ — توافق تیدو (Tidöavtalet)
توافق تیدو در ۱۴ اکتبر ۲۰۲۲ در قلعه تیدو در وستمانلند میان چهار حزب میانه‌روها (M)، دموکرات‌مسیحی‌ها (KD)، لیبرال‌ها (L) و دموکرات‌های سوئد (SD) شکل گرفت. این توافق یک ائتلاف کامل چهارحزبی نبود: M، KD و L دولت اقلیت را تشکیل دادند و اولف کریسترسون نخست‌وزیر شد، در حالی که SD بیرون کابینه ماند اما پشتیبانی پارلمانی و نفوذ ساختاری در اجرای پروژه‌های مشترک به دست آورد.
ماهیت توافق: SD به دولت رأی اعتماد و پشتیبانی بودجه‌ای می‌داد و در سازوکار هماهنگی پروژه‌های مشترک نقش مستقیم داشت. از نظر تاریخی، این نخستین بار بود که دموکرات‌های سوئد به‌صورت رسمی و ساختاری در تعیین جهت دولت نقش محوری پیدا کردند.
هفت محور اصلی تیدو
- رشد و اقتصاد خانوار: تقویت «خط کار»، اصلاح کمک‌های اجتماعی، کاهش برخی مالیات‌ها و کم‌کردن بار اداری کسب‌وکارها.
- جرم و باندهای تبهکار: تشدید مجازات‌ها، توسعه ابزارهای پلیسی، شاهدان ناشناس، مناطق بازرسی و سیاست سخت‌تر علیه جرایم سازمان‌یافته.
- مهاجرت و ادغام: نزدیک‌کردن سیاست پناهندگی به حداقل الزامات اتحادیه اروپا، اقامت موقت، شروط سخت‌تر تابعیت و الحاق خانواده، کنترل‌های بیشتر و تمرکز بر بازگشت.
- اقلیم و انرژی: تغییر تمرکز از «۱۰۰٪ تجدیدپذیر» به «۱۰۰٪ بدون سوخت فسیلی»، بازگشت پررنگ انرژی هسته‌ای و حمایت مالی از توسعه ظرفیت جدید.
- بهداشت و درمان: نقش بیشتر دولت مرکزی، کاهش صف‌های انتظار و اصلاح هماهنگی نظام سلامت.
- مدرسه و آموزش: تأکید بر دانش‌محوری، کاهش بار اداری معلمان و اصلاح نظام نمره‌دهی و برنامه‌های درسی.
- سایر حوزه‌ها: مجموعه‌ای از اصلاحات در حقوق، آزادی‌ها، فرهنگ و ساختارهای حکمرانی.
اهمیت تاریخی: تیدو عملاً مرز سیاسی‌ای را شکست که سال‌ها همکاری رسمی احزاب اصلی با SD را محدود کرده بود. از ۲۰۲۲ به بعد، SD دیگر فقط یک حزب فشار از بیرون نبود؛ به شریک تعیین‌کننده در سیاست مهاجرت، امنیت، انرژی و بودجه تبدیل شد.
تا ۲۰۲۶: بخش قابل‌توجهی از پیشنهادهای تیدو وارد مرحله قانون‌گذاری یا اجرا شد، هرچند همه تعهدات کامل نشده‌اند. به همین دلیل انتخابات ۲۰۲۶ فقط درباره ادامه یا پایان یک دولت نیست؛ درباره قضاوت رأی‌دهندگان نسبت به چهار سال اجرای تیدو نیز هست.
الگوی تاریخی
سوئد سابقه طولانی در تحمل دولت‌های اقلیت و یافتن راه‌حل‌های قراردادی دارد. به همین دلیل، «نداشتن اکثریت مستقل» الزاماً به معنای بن‌بست نیست؛ اما هرچه فاصله سیاسی میان احزاب حامی بیشتر باشد، هزینه توافق بالاتر می‌رود.
چالش‌های تشکیل ائتلاف در انتخابات سوئد ۲۰۲۶
با نتیجه مقدماتی بسیار نزدیک، تشکیل دولت می‌تواند از خود شب انتخابات پیچیده‌تر باشد. اکثریت مطلق ۱۷۵ کرسی است، اما در نظام سوئد عدد کرسی‌ها فقط نقطه شروع است؛ پرسش اصلی این است که کدام ترکیب می‌تواند نخست‌وزیر را در رأی پارلمان تحمل کند و بودجه و برنامه مشترک داشته باشد.
۱. گره اصلی در اردوگاه S + V + MP + C
این چهار حزب روی کاغذ می‌توانند به مرز اکثریت برسند، اما اختلاف میان حزب مرکز و حزب چپ جدی است. الیزابت تاند رینگکویست گفته حزب مرکز ترجیح می‌دهد به انتخابات فوق‌العاده برود تا دولتی را بپذیرد که V در آن عضو کابینه باشد. در سوی مقابل، حزب چپ خواهان حضور در دولت است و خط اعلامی آن این بوده که به ترکیبی که V را کنار بگذارد «نه» می‌گوید؛ هرچند رهبران حزب هم‌زمان گفته‌اند قصد ندارند ماگدالنا اندرسون را صرفاً برای ایجاد بن‌بست سرنگون کنند.
اختلاف فقط بر سر صندلی کابینه نیست: مالیات، هزینه‌های رفاهی، انرژی، مهاجرت و میزان دخالت دولت در اقتصاد از نقاط اصطکاک واقعی C و V هستند. به همین دلیل، ۱۷۵ کرسی لزوماً معادل یک دولت چهارحزبی آماده نیست.
۲. وضعیت M + SD + KD + L
تیدو از نظر چارچوب همکاری منسجم‌تر است، چون چهار حزب یک دوره کامل بر اساس توافق مشترک کار کرده‌اند. چالش اصلی این بلوک در صورت باقی‌ماندن نتیجه فعلی، کمبود کرسی برای رسیدن به مرز ۱۷۵ است. علاوه بر آن، هر تغییر در وزن داخلی احزاب می‌تواند مذاکرات درباره ترکیب کابینه و سهم SD از قدرت را دوباره باز کند.
۳. سناریوهای روی میز
| سناریو | مانع اصلی | نتیجه محتمل |
|---|---|---|
| دولت S-محور | تعارض C و V | دولت اقلیت با حمایت یا تحمل بیرونی |
| ادامه تیدو | رسیدن به ۱۷۵ کرسی | در صورت تغییر نتیجه یا کسب حمایت بیرونی |
| دولت میانه گسترده | فاصله سیاسی KD، C و MP | ممکن اما نیازمند امتیازهای بزرگ |
| بن‌بست و انتخابات فوق‌العاده | رد چندباره گزینه‌های نخست‌وزیری | سناریوی ممکن، اما در سنت سیاسی سوئد گزینه آخر است |
گره تعیین‌کننده
مهم‌ترین تضاد امروز، نه میان دو بلوک اصلی، بلکه درون مجموعه‌ای است که در نتیجه مقدماتی سه کرسی جلوتر قرار دارد: حزب مرکز نمی‌خواهد V در کابینه باشد و حزب چپ نمی‌خواهد دوباره فقط نقش پشتیبان بیرونی را بازی کند. اگر این دو موضع نرم نشوند، برتری عددی به‌تنهایی دولت نمی‌سازد.
خط زمانی هشت سال تغییر قدرت
۲۰۱۸ — دموکرات‌های سوئد هنوز پشت در قدرت
سوسیال‌دموکرات‌ها بزرگ‌ترین حزب، میانه‌روها دوم و دموکرات‌های سوئد سوم بودند. پرسش اصلی این بود که آیا احزاب دیگر اصلاً حاضرند با دموکرات‌های سوئد همکاری کنند.
۲۰۲۲ — تیدو متولد شد
دموکرات‌های سوئد از میانه‌روها بزرگ‌تر شدند، اما اولف کریسترسون نخست‌وزیر شد. دولت با میانه‌روها، دموکرات‌مسیحی‌ها و لیبرال‌ها تشکیل شد و دموکرات‌های سوئد از بیرون کابینه به شریک اصلی توافق تیدو تبدیل شد.
۲۰۲۲ تا ۲۰۲۶ — دوره اجرا
سیاست مهاجرت سختگیرانه‌تر شد، قوانین کیفری تغییر کردند، انرژی هسته‌ای دوباره در مرکز سیاست قرار گرفت و دموکرات‌های سوئد نفوذی پیدا کرد که پیش از آن هرگز نداشت.
۲۰۲۶ — این بار نوبت کارنامه است
دیگر سؤال فقط این نیست که «چه وعده‌ای می‌دهید؟»؛ سؤال این است که «چهار سال قدرت داشتید، چه چیزی واقعاً بهتر شد؟»
خارجی‌ها؛ مسئله واقعی کجاست و سیاست از کجا شروع می‌شود؟
مهاجرت و ادغام در سوئد مسئله واقعی‌اند. شکاف اشتغال، جداسازی برخی محله‌ها، ضعف زبان و آموزش و حضور بخشی از شبکه‌های جنایی در محیط‌هایی با سابقه مهاجرت را نمی‌توان انکار کرد. انکار این مشکلات به نفع مهاجران هم نیست.
اما از این واقعیت یک نتیجه دیگر خودبه‌خود به دست نمی‌آید: اینکه «خارجی‌ها علت همه مشکلات سوئد هستند». این دو گزاره یکی نیستند.
وقتی مهاجرت به پاسخ آماده تبدیل می‌شود
مسکن گران است؟ مهاجرت. مدرسه ضعیف است؟ مهاجرت. درمان زیر فشار است؟ مهاجرت. جرم وجود دارد؟ مهاجرت. چنین روایتی برای یک کارزار انتخاباتی ساده و مؤثر است، اما برای اداره یک کشور بیش از حد ساده است.
مسکن به ساخت‌وساز، نرخ بهره، زمین و سیاست شهرداری‌ها نیز مربوط است. مدرسه به کیفیت آموزش، جداسازی طبقاتی و ساختار نظام آموزشی مربوط است. درمان به بودجه، مدیریت مناطق و نیروی انسانی وابسته است. جرم باندی نیز فقط با محل تولد مجرم توضیح داده نمی‌شود؛ بازار مواد مخدر، جذب نوجوانان، خدمات اجتماعی، مدرسه و عملکرد پلیس هم در زنجیره علت قرار دارند.
چهار سال تیدو؛ چه چیزی واقعاً تغییر کرد؟
نقد معتبر دولت فعلی باید یک واقعیت را بپذیرد: همه‌چیز شکست نخورده است. برخی شاخص‌های خشونت مسلحانه و تیراندازی نسبت به اوج سال‌های قبل کاهش یافته‌اند و دولت این موضوع را یکی از مهم‌ترین موفقیت‌های سیاست امنیتی خود می‌داند.
اما جرم سازمان‌یافته پایان نیافته است. شکل خشونت تغییر کرده، انفجارها و جذب نوجوانان به شبکه‌های جنایی همچنان مسئله‌اند و خود احزاب تیدو دوباره با وعده سختگیری بیشتر وارد انتخابات شده‌اند.
از اینجا به بعد مسئولیت عوض می‌شود
در ۲۰۲۲ دولت جدید می‌توانست بگوید مشکلات را از دولت قبلی تحویل گرفته است. در ۲۰۲۶ این استدلال محدودتر شده: میانه‌روها چهار سال دولت را اداره کرده‌اند و دموکرات‌های سوئد چهار سال در مهم‌ترین توافق سیاسی دولت نفوذ داشته‌اند.
اگر تیدو چهار سال دیگر قدرت بگیرد، دوره بعد دیگر فقط «ادامه اصلاحات» نیست؛ آن زمان درباره هشت سال قدرت صحبت خواهیم کرد. در آن نقطه، نسبت‌دادن مداوم مشکلات به دولت‌های پیشین یا مهاجرت گذشته بسیار دشوارتر خواهد شد.
اگر تیدو پیروز شود، بزرگ‌ترین اشتباهش چه خواهد بود؟
پیروزی میانه‌روها، دموکرات‌های سوئد، دموکرات‌مسیحی‌ها و لیبرال‌ها به آنها حق سیاسی ادامه مسیر می‌دهد؛ اما بزرگ‌ترین خطا این است که نتیجه را چنین تفسیر کنند: «مردم ثابت کردند مشکل اصلی سوئد خارجی‌ها هستند.»
انتخابات چنین چیزی را ثابت نمی‌کند. رأی‌دهنده ممکن است به دلیل مالیات، انرژی، جرم، مدرسه، اقتصاد یا مخالفت با دولت جایگزین به این مجموعه رأی داده باشد. رأی به یک بلوک، آزمایش علمی علت جرم یا بیکاری نیست.
پیروزی در واقع مسئولیت آنها را بیشتر می‌کند: اگر مهاجرت کمتر راه‌حل بوده، نتیجه باید دیده شود؛ اگر مجازات سخت‌تر راه‌حل بوده، نتیجه باید دیده شود؛ اگر سیاست جدید ادغام موفق است، شکاف بازار کار باید کمتر شود.
اگر تیدو شکست بخورد، معنایش چیست؟
شکست تیدو به معنی این نیست که مردم سوئد ناگهان خواهان بازگشت کامل به سیاست مهاجرتی دهه گذشته‌اند. حتی سوسیال‌دموکرات‌ها امروز در جرم و مهاجرت سختگیرانه‌تر از هشت سال قبل‌اند.
اما شکست یک پیام روشن دارد: بعد از چهار سال قدرت، پروژه تیدو نتوانسته اکثریت لازم برای ادامه همان مدل را حفظ کند. آن وقت میانه‌روها باید درباره کارنامه دولت پاسخ دهند، دموکرات‌های سوئد باید توضیح دهد چرا پس از نفوذ بی‌سابقه بر قدرت نتوانسته موقعیت ۲۰۲۲ را حفظ کند، لیبرال‌ها باید درباره هزینه هویتی همکاری با دموکرات‌های سوئد فکر کنند و دموکرات‌مسیحی‌ها نیز باید جایگاه مستقل خود را در اردوگاه راست دوباره ارزیابی کنند.
اگر مجموعه مقابل تیدو جلو بماند، آیا دولت آماده است؟
نه. داشتن ۱۷۵ کرسی یا بیشتر فقط اکثریت عددی می‌سازد. حزب مرکز و حزب چپ در سیاست اقتصادی اختلاف عمیق دارند. سبزها اولویت‌های اقلیمی خود را دارند و سوسیال‌دموکرات‌ها باید همه این نیروها را به فرمولی تبدیل کنند که در پارلمان دوام بیاورد.
بنابراین ممکن است نتیجه انتخابات روشن شود، اما بحران تشکیل دولت تازه شروع شود.
بزرگ‌ترین برنده هشت سال گذشته شاید خود دموکرات‌های سوئد نباشد؛ دستورکار آن است
حتی اگر دموکرات‌های سوئد در ۲۰۲۶ نسبت به اوج ۲۰۲۲ عقب‌نشینی کند، اثر سیاسی آن فقط با درصد رأی سنجیده نمی‌شود. موضوعاتی که زمانی تقریباً انحصاری این حزب بودند، امروز وارد برنامه بیشتر احزاب شده‌اند: مهاجرت، اخراج مجرمان خارجی، ادغام، شرایط شهروندی، زبان، جرم باندی و هویت.
حتی سوسیال‌دموکرات‌ها اکنون درباره بخشی از این موضوعات با ادبیاتی سختگیرانه‌تر از سال ۲۰۱۸ صحبت می‌کنند. در این معنا، ممکن است یک حزب چند کرسی از دست بدهد اما زمین بازی سیاسی کشور را بسیار بیشتر از گذشته شکل داده باشد.
اگر برنده نهایی هر طرف باشد، چه چیزی باید سنجیده شود؟
اگر تیدو بماند
امنیت، ادغام، اشتغال، درمان، مدرسه و اقتصاد باید با عدد و نتیجه سنجیده شوند؛ نه با تکرار اینکه مشکل از دولت‌های قبلی یا خارجی‌ها بوده است.
اگر دولت تغییر کند
دولت تازه هم نمی‌تواند فقط بگوید تیدو اشتباه کرد. باید ثابت کند راه‌حل جایگزینش بهتر کار می‌کند و هم‌زمان مشکلات واقعی جرم و ادغام را انکار نمی‌کند.
آنچه می‌دانیم
سوئد به دو مجموعه تقریباً هم‌اندازه سیاسی تقسیم شده است. سوسیال‌دموکرات‌ها همچنان مهم‌ترین نیروی چپ میانه‌اند؛ میانه‌روها دولت را رهبری کرده‌اند؛ دموکرات‌های سوئد طی هشت سال از حاشیه به مرکز قدرت آمده‌اند؛ و احزاب کوچک‌تر، به‌ویژه لیبرال‌ها و حزب مرکز، می‌توانند بسیار بیشتر از وزن عددی خود در تعیین دولت نقش داشته باشند.
نتیجه قطعی انتخابات
نتیجه انتخابات دیگر مقدماتی نیست. Valmyndigheten در ۱۹ سپتامبر نتیجه نهایی ریکسداگ را تصویب کرد و توزیع ۳۴۹ کرسی تثبیت شد. موضوع باز پس از انتخابات، شکل دولت بعدی و مذاکرات پارلمانی است؛ نه نتیجه رأی‌گیری.
پس از اعلام نتیجه نهایی
Valmyndigheten نتیجه انتخابات ۲۰۲۶ را تصویب کرد. ۶٬۸۳۴٬۴۱۳ نفر رأی دادند و مشارکت ۸۴٫۹ درصد بود. توزیع نهایی کرسی‌ها بدون تغییر نسبت به آخرین نتیجه مقدماتی، ۱۷۶ در برابر ۱۷۳ باقی ماند.
اولف کریسترسون استعفا داده و ماگدالنا آندرشون مأمور بررسی امکان تشکیل دولت شده است. این روند پارلمانی مستقل از قطعی‌شدن نتیجه انتخابات ادامه پیدا می‌کند.
پایان پوشش انتخابات ۲۰۲۶
جمع‌بندی رونما | این انتخابات فقط درباره برنده نیست
انتخابات ۲۰۲۶ سوئد حاصل هشت سال تغییر ساختار قدرت است؛ از زمانی که دموکرات‌های سوئد هنوز پشت در دولت قرار داشت تا دوره‌ای که به شریک تعیین‌کننده تیدو تبدیل شد و اکنون باید بخشی از مسئولیت چهار سال گذشته را هم بپذیرد.
مشکلات ادغام واقعی‌اند. جرم واقعی است. خطاهای سیاست مهاجرتی گذشته هم واقعی‌اند. اما مدرسه، درمان، مسکن، بازار کار و عملکرد خود حکومت نیز واقعی‌اند.
اگر تیدو بماند، مسئولیتش سنگین‌تر می‌شود. اگر تیدو برود، دولت جایگزین باید ثابت کند نسخه بهتری دارد، نه فقط روایت متفاوتی از مشکل.
منابع
- منبع اصلی اداره انتخابات سوئد
- منبع تکمیلی تلویزیون عمومی سوئد (SVT)
- منبع تکمیلی رادیو سوئد / اکوت
- منبع تکمیلی Valmyndigheten
- منبع تکمیلی SVT
- منبع تکمیلی منبع: SVT
- منبع تکمیلی منبع: Sveriges Radio / Ekot
- منبع تکمیلی منبع رسمی: Valmyndigheten
- منبع تکمیلی svt.se
اعتبارسنجی
پیوند تأیید همین خبرمطالب مرتبط
اروپا · ۳۰ شهریور ۱۴۰۵سوئد با محور اوکراین و حقوق بین‌الملل به مجمع عمومی می‌رود
سوئد · ۲۵ شهریور ۱۴۰۵