نماینده روسیه در سازمان ملل: مداخله غرب در گرجستان بی‌نتیجه خواهد بود

به گزارش رونما، به نقل از TASS،

واسیلی نبنزیا، نماینده دائم فدراسیون روسیه در سازمان ملل، روز جمعه در نشست خبری با خبرنگاران بار دیگر نسبت به آنچه «دخالت اتحادیه اروپا در امور داخلی گرجستان» خواند هشدار داد و گفت تلاش‌هایی که هدف‌شان نزدیک‌کردن تفلیس به ناتو و جهت‌دهی به سیاست‌های داخلی این کشور است، «چیزی جز نتیجه منفی نخواهد داشت». نبنزیا ضمن انتقاد از مداخله‌جویی خارجی، تأکید کرد که رهبری کنونی گرجستان از پیامدهای احتمالی چنین سیاست‌هایی آگاه است و هر گونه فشار خارجی، به‌ویژه در شرایط حساس کنونی منطقه، می‌تواند اوضاع را پیچیده‌تر کند.

این اظهارات نماینده روسیه در حالی بیان شد که هم‌زمان در سطح سازمان ملل گفت‌وگوها و مناظره‌هایی درباره نقش آتی دبیرکل این نهاد جریان دارد و نامزدهای پست دبیرکلی بر لزوم ورود فعال سازمان ملل به حل و فصل بحران‌های منطقه‌ای به ویژه مناقشه اوکراین تأکید می‌کنند. نبنزیا در سخنان خود از دبیرکل آینده خواست که شجاعت تصمیم‌گیری و ورود به میادین بحران را داشته باشد و به تجربه کفی عنان اشاره کرد؛ تجربه‌ای که به گفته او نشان می‌دهد حتی بدون تضمین موفقیت نیز باید برای حل بحران‌ها تلاش کرد.

در کنار اظهارات نبنزیا، یکی از نامزدها یعنی ایوون آ-باگی نیز خواستار یافتن راه‌حلی سریع و عملی برای بحران اوکراین شد؛ راه‌حلی که برای هر دو طرف درگیر قابل پذیرش باشد تا از ادامه طولانی شدن جنگ و تشدید پیامدهای انسانی و منطقه‌ای جلوگیری شود. این تأکیدها نشان می‌دهد که نگاه‌ها در مجامع بین‌المللی در حال بازگشت به ضرورت مدیریت فعال بحران‌ها و اهمیت نقش سازمان ملل در میانجی‌گری و کاهش تنش‌هاست.

گفتمان هم‌زمان درباره مداخلات در گرجستان و نیاز به مداخله سازمان ملل در منازعاتی مانند اوکراین، تصویر روشنی از محورهای فعلی رقابت و اولویت‌گذاری دیپلماتیک ارائه می‌دهد: از یک سو تقابل نفوذ میان مسکو و بروکسل در قفقاز و از سوی دیگر تقاضای فزاینده برای ایفای نقش فعال‌تر توسط نهادهای بین‌المللی. نبنزیا این موضوع را به‌صورت ضمنی در پیوند با منافع و امنیت منطقه‌ای مطرح کرد و هشدار داد که مداخله‌های خارجی می‌تواند تعادل سیاسی در پایتخت‌های منطقه را بر هم زند.

پیام این سخنان برای بازیگران منطقه‌ای و بین‌المللی چندوجهی است. نخست، تأکید روسیه بر مقاوم‌سازی نفوذ خود در قفقاز و مخالفت با گسترش نفوذ غربی در همسایگی‌اش؛ دوم، درخواست برای نقش‌آفرینی فعال‌تر سازمان ملل که می‌تواند به بستری برای میانجی‌گری تبدیل شود؛ و سوم، یادآوری این نکته که تغییرات سیاست خارجی و تلاش برای الحاق به بلوک‌های نظامی یا سیاسی می‌تواند پیامدهای فراتر از مرزهای داخلی هر کشور داشته باشد و در معادلات امنیتی منطقه تأثیرگذار باشد.

از منظر منطقه‌ای، تشدید تنش میان مسکو و بروکسل بر سر گرجستان ممکن است به رقابت دیپلماتیک شدیدتر، افزایش فشارهای سیاسی بر تفلیس و بازتعریف و جهت‌دهی مجدد روابط کشورهای همسایه با هر یک از طرف‌ها منجر شود. این وضعیت همچنین می‌تواند پیامدهایی برای مسیرهای ترانزیتی، همکاری‌های اقتصادی و پروژه‌های انرژی در قفقاز داشته باشد؛ موضوعی که بازیگران منطقه‌ای از جمله جمهوری اسلامی ایران را نیز به بازبینی و تشدید نظارت بر امنیت خطوط ترانزیتی و دیپلماسی اقتصادی و منطقه‌ای وادار می‌کند.

در سطح بین‌المللی، گرچه نبنزیا مداخله غرب را محکوم کرد و نسبت به نتایج آن هشدار داد، اما هم‌زمان اظهارات نامزدهای دبیرکلی سازمان ملل مبنی بر ضرورت ورود فعال این نهاد به حل منازعات نشان می‌دهد که چارچوب دیپلماسی چندجانبه همچنان محل امید و تمرکز است. این تضاد دیدگاه‌ها احتمالاً به تشدید گفتمان‌های دیپلماتیک در مجامع بین‌المللی خواهد انجامید و پیگیری این موضوع در پایتخت‌های منطقه و در صحن مجامع بین‌المللی ادامه خواهد یافت.

در مجموع، سخنان نبنزیا و موازی‌بودن آن با درخواست‌ها برای نقش‌آفرینی قوی‌تر سازمان ملل، بازتاب‌دهنده ترکیبی از منافع ژئوپلیتیک و اضطرارهای بشردوستانه-امنیتی است که در محافل بین‌المللی و منطقه‌ای مورد بحث قرار دارد. پیام روشنی که از این مباحث برمی‌آید آن است که معادلات نفوذ در قفقاز و نحوه مدیریت بحران‌ها از سوی نهادهای بین‌المللی می‌تواند سرنوشت سیاسی و امنیتی کشورهای منطقه را در ماه‌ها و سال‌های پیش رو تعیین کند.