
گروه منزوی آوا در برزیل برای خواستن یام به پست دولتی نزدیک شد
گروهی از بومیان آوا در شمالشرق برزیل به پست دولتی نزدیک شدند و یام خواستند؛ فونای طرح آمادگی فعال کرده و هشدار داده که این تماسها خطر بیماری دارد.
تصویر از ویدیوی ضبطشده توسط بومیان گوآجاجارا و منتشرشده توسط سازمان سرویوال اینترنشنال (Survival International) و یوروניوز
گروهی حدود ۲۰ نفره از بومیان آوا، که بخشی از آنان هنوز در انزوای داوطلبانه زندگی میکنند، به یک پست دولتی در شمالشرق برزیل نزدیک شدند و از حاضران یام خواستند. به گزارشها، آنان غذا را گرفتند، به جنگل بازگشتند و این صحنه با فیلمی ثبت شد که بومیان گوآجاجارا از آن گرفتهاند. سازمان سروایول اینترنشنال، که روایت اولیه را منتشر کرده، میگوید این نخستین بار در سالهای اخیر است که آوا اینگونه و با این میزان نزدیکی با جامعه بیرونی دیده میشوند.
در این خبر بینالمللی میخوانید
اهمیت این خبر تنها در صحنهای که دیده شده نیست. سیاست رسمی دولت برزیل درباره گروههای بومی منزوی «عدم تماس» است؛ یعنی دولت نباید برای برقراری ارتباط با آنان پیشقدم شود. نهاد متولی امور بومیان در برزیل، فونای (Funai)، به خبرگزاری رویترز گفته که دولت به دنبال تماس با این گروه نیست و سیاستش همچنان پرهیز از تماس است. در عین حال، فونای تأکید کرده که حضور این گروه از پیش در پایگاههای دادهاش ثبت شده و تحت نظارت است.
ماجرا چگونه ثبت شده است
بر اساس گزارشهایی که از سوی سروایول، رسانههای بینالمللی و گزارشهای محلی منتشر شده، حدود ۲۰ عضو آوا به یک پست دولتی و روستای توآری (Tawari) در سرزمین بومی آرایبویا (Arariboia) در ایالت ماراناوئو نزدیک شدند. این سرزمین بومی در شمالشرق برزیل قرار دارد. نگهبانان جنگلی، یعنی اعضای جامعه گوآجاجارا که در کنار پست دولتی کار میکنند، این تماس را دیدند و تصویربرداری کردند. در ویدیویی که منتشر شده، بزرگسالان و کودکان میان پوشش گیاهی متراکم دیده میشوند و برخی از آنان کمان و تیر در دست دارند.
زمان دقیق این دیدار هم در همه گزارشها یکسان نیست. منابعی مانند مونگابی (Mongabay) دوشنبه ۱۶ نوامبر را روز نخست تماس ذکر کردهاند، اما برخی دیگر ۱۷ نوامبر را روز انتشار روایتها نوشتهاند. روایت سروایول نیز سهشنبه ۱۷ نوامبر منتشر شد. این اختلاف کوچک است، اما نشان میدهد که بخش زیادی از پوشش خبری بر پایه یک فیلم کوتاه و روایت سازمانهای حامی ساخته شده و منبع مستقل دیگری کمتر در دسترس بوده است. یورونیوز هم در گزارش ویدیویی ۲۰ نوامبر این روایت را به سازمان سروایول نسبت داده است.
واکنش فونای و نهادهای بومی
به گفته مونگابی، فونای اعلام کرده که تیمهای فنی وضعیت را پایش میکنند و یک طرح اضطراری برای آمادگی در برابر هرگونه تماس فعال شده است. هدف اعلامشده این طرح، کاهش خطرهای سلامت است. فونای همچنین گفته که تیمهای ویژه حفاظت از آوا و کارکنان بهداشتی بومی در حال نظارت هستند. به گفته این نهاد، برخوردهای کوتاه لزوماً به معنای انتخاب زندگی با جامعه بیرونی یا آغاز یک ارتباط دائمی نیست.
سازمان بومی COAPIMA در ایالت ماراناوئو هم گفته که این رخداد نشان میدهد نهادهای مسئول باید با احتیاط عمل کنند، چون تماسهای ناخواسته برای گروههای منزوی میتوانند خطرناک باشند. این هشدار با تجربههای تاریخی همخوانی دارد. گزارش رویترز به گروه ناکاک (Nukak) در کلمبیا اشاره کرده که در دهه ۱۹۸۰ حدود ۴۰ درصد اعضای آن پس از تماس با بیرونیها بر اثر بیماریها جان باختند. گروههایی که با جامعه بیرونی ارتباطی ندارند، معمولاً در برابر بیماریهای رایج ایمنی کمی دارند.
چرا این موضوع فراتر از یک صحنه است
پرسش اصلی این است که چرا گروهی که سالها از تماس دوری کرده، اکنون به محل دولتی نزدیک شده است. سروایول به گفته خودش نتوانسته دلیل این تصمیم را مشخص کند. با این حال، فشار بیرونی بر سرزمین آوا زمینهای شناختهشده است. گزارشهای حامیان و رسانهها از قطع غیرقانونی درختان، دامداری و شکار در محدودههای این گروهها سخن گفتهاند و این فشارها زیستگاه آنان را کوچکتر کرده است. اینکه کمبود منابع غذایی یا تغییر در زیستگاه نقشی داشته باشد، یک فرضیه است و تا زمان انتشار تحقیق مستقل نمیتوان آن را تأیید کرد.
دوراهی سیاستگذار هم روشن است. اگر دولت کاملاً عدم تماس را ادامه دهد، ممکن است گروهی در معرض گرسنگی و نزدیکی تصادفی با بیرونیها قرار بگیرد. اگر تماس فعال شود، خطر بیماری و وابستگی به غذای بیرونی بالا میرود. هر دو حالت هزینه دارند و تصمیم درست به دادههای سلامتی، نظر خود گروه و توان نهادهای محلی بستگی دارد؛ دادههایی که هنوز منتشر نشدهاند.
چه چیزی روشن نیست
وضعیت سلامت این ۲۰ نفر پس از خوردن یام و بازگشت به جنگل روشن نیست و هیچ گزارش مستقلی از وضعیت آنان در دست نیست. همچنین مشخص نیست که چرا این گروه نزدیک شد و آیا این تماسها تکرار خواهد شد. نتیجه بررسی فونای درباره ویدیوهای منتشرشده در شبکههای اجتماعی هم هنوز اعلام نشده است. آمار دقیق جمعیت آوا نیز در منابع مختلف یکسان نیست و تا تأیید از منابع رسمی، نباید به یک عدد قطعی اتکا کرد.
این ابهامها اهمیت دارند، چون تصمیمهای بعدی درباره حفاظت از سرزمین بومی، کنترل ورود قاچاقچیان چوب و دامداران و نحوه پاسخ به تماسهای احتمالی آینده، همگی بر پایه همین دادهها گرفته میشود. تا زمانی که گزارشهای دقیقتر منتشر نشده، آنچه میدانیم یک صحنه کوتاه، یک نهاد دولتی با سیاست روشن و یک سازمان حامی با هشدار جدی است.
منابع
- خبرگزاری Reuters
اعتبارسنجی
پیوند تأیید همین خبرتازهترینها در برزیل
تحلیلها و خبرهای تازهی همین دسته را دنبال کنید.









