برنت زیر ۱۱۵ دلار رفت؛ بازار به امید کاهش تنش ایران و آمریکا واکنش نشان داد

قیمت نفت در معاملات اولیه آسیا در روز سه‌شنبه ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ کاهش یافت؛ معامله‌گران هم‌زمان خبرهای مربوط به تلاش میانجی‌های منطقه‌ای برای کاهش تنش میان ایران و آمریکا و خطر ادامه درگیری‌ها در خاورمیانه را سبک‌وسنگین کردند.

در ساعت ۰۱:۱۵ به وقت گرینویچ، قرارداد ماه نزدیک نفت برنت با افت ۰.۹ درصدی به ۱۱۴ دلار و ۸۱ سنت برای هر بشکه رسید. نفت وست‌تگزاس اینترمدیت آمریکا نیز ۰.۷ درصد پایین آمد و ۱۰۱ دلار و ۲ سنت معامله شد.

افت تازه پس از کاهش قیمت در پایان دوشنبه

این حرکت ادامه کاهش روز دوشنبه بود. برنت جلسه قبل را با افت ۰.۸ درصدی در ۱۱۵ دلار و ۸۱ سنت بسته بود و WTI با کاهش ۱.۵ درصدی به ۱۰۱ دلار و ۷۶ سنت رسیده بود. بنابراین، تا زمان ثبت قیمت‌های بامداد سه‌شنبه، برنت یک دلار و WTI حدود ۷۴ سنت دیگر از قیمت پایانی دوشنبه فاصله گرفته‌اند.

با این حال، افت تازه به معنای رفع ریسک عرضه نیست. قیمت‌ها همچنان در سطوحی بالا قرار دارند و حمله‌ها به زیرساخت‌ها و مسیرهای انتقال انرژی در منطقه، هزینه حمل‌ونقل و بیمه و احتمال اختلال در عرضه را بالا نگه داشته‌اند. بازار در عمل میان دو نیروی مخالف حرکت می‌کند: امید به دیپلماسی از یک سو و نگرانی از تشدید دوباره جنگ و اختلال در صادرات خلیج فارس از سوی دیگر.

ارتباط مستقیم با ایران چیست؟

عامل ایران در این گزارش یک پیوند حاشیه‌ای نیست. خبر کاهش قیمت دقیقاً در واکنش به ارزیابی معامله‌گران از احتمال کاهش تنش میان تهران و واشینگتن منتشر شد. مقام‌هایی از عربستان، پاکستان و ترکیه روز دوشنبه در تهران با مسئولان ایرانی دیدار کردند و میانجی‌های قطری نیز برای کاهش تنش در پایتخت ایران حضور داشتند. با وجود این تماس‌ها، هیچ توافق تازه و اجرایی برای پایان بحران یا بازگشایی کامل مسیرهای کشتیرانی اعلام نشده است.

برای اقتصاد ایران نیز نباید از افت قیمت جهانی، نتیجه مستقیم و فوری درباره درآمد نفتی گرفت. قیمت شاخص برنت فقط یکی از متغیرهاست؛ حجم قابل‌فروش، تخفیف نفت ایران، هزینه حمل، محدودیت‌های بانکی و وضعیت دسترسی به بازار تعیین می‌کنند چه مقدار از قیمت جهانی به درآمد واقعی تبدیل شود. آنچه داده بامداد سه‌شنبه نشان می‌دهد، کاهش بخشی از «صرف ریسک» بازار است، نه پایان نااطمینانی.

لوید چان، تحلیلگر بانک MUFG، هشدار داده است که اگر تنش دوباره بالا برود و نفت گران‌تر شود، شوک تورمی و فشار بر تراز تجاری کشورهای واردکننده انرژی تشدید می‌شود. در نتیجه، مسیر کوتاه‌مدت نفت همچنان به خبرهای قابل‌تأیید از مذاکرات، امنیت کشتیرانی و حمله‌های منطقه‌ای وابسته است.