آفریقای جنوبی خواستار کرسی دائم آفریقا در شورای امنیت شد
آفریقای جنوبی در هفته مجمع عمومی سازمان ملل بار دیگر خواستار نمایندگی دائمی آفریقا در شورای امنیت شده است؛ مطالبه‌ای که هم‌زمان با تشدید بحث جهانی درباره اصلاح ساختار و حق وتو مطرح می‌شود.
رونالد لامولا، وزیر روابط و همکاری‌های بین‌المللی آفریقای جنوبی.
آفریقای جنوبی در حاشیه هفته مجمع عمومی سازمان ملل بار دیگر خواستار نمایندگی دائمی آفریقا در شورای امنیت شده است. پرتوریا استدلال می‌کند قاره‌ای با بیش از ۵۰ کشور و سهم بزرگ در دستور کار صلح و امنیت سازمان ملل نباید بدون کرسی دائم در مهم‌ترین نهاد تصمیم‌گیری امنیتی سازمان باقی بماند.
در این خبر بین‌المللی می‌خوانید
این مطالبه تازه نیست، اما هم‌زمانی آن با بحث‌های جدید درباره ساختار شورای امنیت اهمیت دارد. ترکیه خواهان اصلاح عمیق‌تر نظام عضویت دائم و وتو شده و روسیه نیز اعلام کرده از افزایش اعضای دائم حمایت می‌کند، هرچند حفظ حق وتوی اعضای فعلی را ضروری می‌داند.
آفریقای جنوبی چه می‌خواهد؟
موضع پرتوریا بر افزایش نمایندگی آفریقا در ساختار دائمی شورای امنیت متمرکز است. کشورهای آفریقایی سال‌هاست می‌گویند ساختار کنونی شورا با واقعیت جمعیتی و سیاسی جهان امروز همخوان نیست و بسیاری از پرونده‌های مورد بررسی شورا مستقیماً به قاره آفریقا مربوط می‌شود.
در حال حاضر هیچ کشور آفریقایی عضو دائم شورای امنیت نیست. اعضای غیردائم آفریقایی به‌صورت دوره‌ای انتخاب می‌شوند و حق وتو ندارند. همین تفاوت، محور اصلی بحث درباره «نمایندگی واقعی» است.
آنچه هنوز حل نشده است
حتی میان حامیان گسترش شورا، درباره تعداد کرسی‌های جدید، کشورهایی که باید آنها را در اختیار بگیرند و اینکه اعضای دائم تازه حق وتو داشته باشند یا نه، توافق وجود ندارد. این اختلاف‌ها باعث شده اصلاح شورای امنیت با وجود دهه‌ها مذاکره به نتیجه نرسد.
چرا اکنون مهم است؟
جنگ‌های جاری و ناتوانی شورا در رسیدن به تصمیم مشترک در برخی بحران‌ها فشار برای اصلاح را افزایش داده است. کشورهای آفریقایی می‌گویند مشروعیت تصمیم‌های شورا زمانی تقویت می‌شود که مناطق بزرگ جهان در سطح دائمی نیز نماینده داشته باشند.
در مقابل، هر تغییر اساسی در ساختار شورا نیازمند اصلاح منشور سازمان ملل و موافقت قدرت‌های دارای حق وتو است. بنابراین حمایت لفظی از گسترش شورا لزوماً به معنای توافق بر سر مدل نهایی نیست.
مسیر بعدی
سخنرانی‌ها و نشست‌های این هفته می‌تواند مواضع کشورها را روشن‌تر کند، اما آزمون واقعی زمانی خواهد بود که طرح مشخصی درباره تعداد کرسی‌ها، نامزدهای منطقه‌ای و مسئله وتو روی میز قرار گیرد. برای آفریقا، چالش بعدی علاوه بر جلب حمایت جهانی، رسیدن به سازوکار مورد توافق برای نمایندگی خود قاره است.
مطالب مرتبط
آفریقا · ۹ آبان ۱۴۰۵مرگ‌های ابولا در کنگو از ۵ هزار گذشت؛ مشکل فقط تعداد بیمار نیست
آفریقا · ۷ آبان ۱۴۰۵دولت شرق لیبی ورود ایرانی‌ها و افغان‌ها را ممنوع کرد و اخراج بدون اقامت را دستور داد
آفریقا · ۷ آبان ۱۴۰۵