نماینده روسیه در سازمان ملل می‌گوید هم‌اکنون بسیج عمومی برنامه‌ریزی نشده است

به گزارش رونما، به نقل از Kyiv Independent،

واسیلی نِبنزیا، نماینده دائم روسیه در سازمان ملل، روز بیستم اوت اعلام کرد که در حال حاضر برنامه‌ای برای بسیج عمومی نیروهای روسیه در دستور کار نیست، اما در عین حال کاملاً امکان اجرای چنین برنامه‌ای پس از برگزاری انتخابات پارلمانی را رد نکرد. او در توضیح موضع خود تاکید کرد «فعلاً نیازی به بسیج عمومی نیست» و اضافه کرد «ببینیم چه پیش می‌آید»، عبارتی که هم عدم قطعیت را نشان می‌داد و هم اشاره‌ای ضمنی به امکان تغییر تصمیم‌ها در آینده بود.

این اظهارات نِبنزیا در واکنش به هشدارها و اظهاراتی مطرح شد که اخیراً از سوی رئیس‌جمهور اوکراین، ولودیمیر زلنسکی، ابراز شده بود؛ زلنسکی گفته بود که شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد مسکو پس از پایان مراحل انتخاباتی ممکن است طرح بسیج گسترده‌ای را دنبال کند. کی‌یف ایندیپندنت گزارش کرده است که این اتهامات و هشدارها زمینه‌ای برای بروز نگرانی‌های جدید میان متحدان غربی و همسایگان منطقه‌ای بوده‌اند و واکنش نماینده روسیه در نیویورک را به دنبال داشته‌اند.

آنچه گفته‌های نِبنزیا را ملموس‌تر می‌کند سابقه موارد پیشین است که مقام‌های روسیه ابتدا اعلام نکردن یا تکذیب برنامه‌های فراخوان نیرو را مطرح کرده و سپس در عمل گامی در جهت افزایش فراخوان‌ها برداشته‌اند. نمونه‌ای که اغلب به آن اشاره می‌شود مربوط به سپتامبر 2022 است که برخی مقامات روسیه در ابتدا وجود برنامه‌ای برای بسیج را نفی کردند، اما بعد از آن مرحله‌ای از فراخوان و اعلامیه‌هایی برای تشکیل نیروها اعلام شد. رسانه‌ها و ناظران با یادآوری این سابقه، نسبت به گفته‌های فعلی هشدار می‌دهند و آن را در چارچوب الگوهای رفتاری گذشته روسیه تحلیل می‌کنند.

اظهارات نماینده روسیه در سازمان ملل در حالی مطرح شد که در روزهای اخیر تحرکات و مانورهای نظامی در نواحی مرزی و اطراف قلمروهای اعضای ناتو گزارش شده و همین موضوع حساسیت‌ها را افزایش داده است. رسانه‌ها و تحلیل‌گران می‌گویند هر تصمیم یا اقدامی که ظرفیت انسانی و لجستیکی روسیه را به‌سرعت تغییر دهد می‌تواند توازن قوا در منطقه را تحت تأثیر قرار دهد و محاسبات امنیتی کشورهای همسایه و اعضای ائتلاف‌ها را دگرگون کند.

برای ناظران بین‌المللی، نکته مهم صرفِ این اظهارنظرها نیست، بلکه ترکیب دو واقعیت است: نخست اینکه مقام رسمی روسیه فعلاً برنامه‌ای اعلام نمی‌کند و دوم اینکه او به‌طور ضمنی امکان تغییر تصمیم پس از انتخابات را محفوظ گذاشته است. این ترکیب باعث شده است تا تحلیلگران بر لزوم رصد دقیق نشانه‌های لجستیکی، تغییرات در دستورکارهای ستادی و تحرکات اداری مرتبط با فراخوان نیروها تأکید کنند، زیرا شواهد خرد و داربست‌های اداری معمولاً نخستین علامت‌های آمادگی برای فراخوان گسترده هستند.

اهمیت این مسأله برای کشورهای منطقه و بازیگران جهانی فراتر از بعد نظامی صرف است؛ افزایش احتمال بسیج یا گسترش عملیات نظامی می‌تواند پیامدهای اقتصادی و دیپلماتیکی نیز به همراه داشته باشد. بازارهای انرژی، مسیرهای تجاری و زنجیره‌های تأمین منطقه‌ای ممکن است در پی تشدید تنش‌ها با بی‌ثباتی روبه‌رو شوند. از منظر دیپلماتیک نیز تغییر در سطح تعهدات نظامی یا فراخوان گسترده ممکن است تهران و دیگر بازیگران منطقه‌ای را به بازنگری در رویکردهای همکاری و تعامل با مسکو و سایر طرف‌ها وادارد.

در مجموع آنچه از اظهارات نِبنزیا و گزارش‌های رسانه‌ای قابل استنتاج است، وضعیت فعلی را می‌توان به‌عنوان ترکیبی از تکذیب مشروط و تردید مدیریتی توصیف کرد: مقام رسمی بیان می‌کند که در زمان حاضر نیازی به بسیج عمومی وجود ندارد، اما در عین حال نمی‌خواهد هرگونه سناریویی را برای آینده منتفی اعلام کند. این موضع، در کنار هشدارهای رقیبان و سابقه‌های گذشته، دلیل کافی برای ادامه رصد دقیق و آماده‌سازی‌های دیپلماتیک و اطلاعاتی توسط کشورهای منطقه و متحدان بین‌المللی فراهم می‌آورد.