فراتر از خبر،نزدیک‌تر به حقیقت
قیمت‌ها
در حال خواندن آیا حضور سومین ناو آمریکا می‌تواند امنیت تنگه هرمز را تضمین کند؟
Super Hornet launches from USS Theodore Roosevelt CVN 71 38333701581
ایران

آیا حضور سومین ناو آمریکا می‌تواند امنیت تنگه هرمز را تضمین کند؟

رسیدن ناو سوم آمریکا، ادعای انفجار مین زیر نفتکش‌ها و ۲۵ دریانورد کشته؛ تحلیلی بر امنیت تنگه هرمز از سه زاویه نظامی، کشتیرانی و حقوق دریاها.

کیان بهنام
کیان بهنام۲۶ آبان ۱۴۰۵ · ۷ دقیقه مطالعه

عکس آرشیوی: ناو یواس‌اس تئودور روزولت. منبع: نیروی دریایی آمریکا، دامنهٔ عمومی

تحلیل رونما | ۲۵ آبان ۱۴۰۵ ناو هواپیمابر تئودور روزولت ۱۵ نوامبر به منطقه فرماندهی مرکزی آمریکا رسید و شمار ناوهای هواپیمابر آمریکا در اطراف ایران را به سه رساند. هم‌زمان سپاه پاسداران از برخورد چند نفتکش با مین در تنگه هرمز خبر داد و برای نخستین بار پس از چند هفته پایگاهی آمریکایی در بحرین را هدف گرفت. پرسش این است: امنیت تنگه هرمز به سوی بازدارندگی متقابل می‌رود یا دور تازه‌ای از جنگ؟

در این تحلیل بین‌المللی می‌خوانید
  1. ۱ریشه ماجرا؛ چرا هرمز به میدان اصلی جنگ بدل شد؟
  2. ۲خط زمانی؛ از آغاز جنگ تا ناو سوم
  3. ۳زاویه اول | موازنه نظامی: سه ناو هواپیمابر بازدارنده است یا محرک؟
  4. ۴زاویه دوم | کشتیرانی: چه کسی هزینه این بن‌بست را می‌پردازد؟
  5. ۵ادامه این تحلیل مخصوص عضو ویژه است

این موضوع را از سه زاویه بررسی می‌کنیم: موازنه نظامی در آب‌های خلیج فارس، هزینه انسانی و اقتصادی کشتیرانی، و دعوای حقوقی بر سر اینکه چه کسی باید تنگه را اداره کند. پرسش محوری این است: آیا افزایش ناوها امنیت می‌آورد یا فقط خطر محاسبه اشتباه را بالا می‌برد؟

ریشه ماجرا؛ چرا هرمز به میدان اصلی جنگ بدل شد؟

جنگی که با حملات آمریکا و اسرائیل به ایران در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ آغاز شد، امروز ۲۶۱ روز را پشت سر گذاشته است. در این مدت، تنگه هرمز به مهم‌ترین اهرم تهران تبدیل شد: ایران با ایجاد تردید درباره مین در گذرگاه اصلی و حمله به کشتی‌ها، تردد را به آب‌های خود کشاند. واشنگتن در مقابل از آوریل محاصره دریایی بنادر ایران را آغاز کرد، پس از تفاهم‌نامه ژوئن آن را کاهش داد و با فروپاشی تفاهم، از ۱۴ ژوئیه دوباره برقرار کرد.

خط زمانی؛ از آغاز جنگ تا ناو سوم

  1. ۲۸ فوریه ۲۰۲۶: آغاز حملات آمریکا و اسرائیل به ایران و نخستین حملات به کشتیرانی در هرمز.
  2. آوریل ۲۰۲۶: آغاز محاصره دریایی آمریکا علیه صادرات نفت ایران.
  3. ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۶: بازگشت محاصره پس از فروپاشی تفاهم‌نامه ژوئن.
  4. ۲۵ اوت ۲۰۲۶: ایران و عمان بر طرح اولیه یک دالان موقت عبور به عرض هفت مایل توافق کردند.
  5. ۹ نوامبر ۲۰۲۶: ترامپ پس از دیدار با نخست‌وزیر قطر عملیات نظامی علیه ایران را «عملاً پایان‌یافته» خواند.
  6. ۱۱ نوامبر ۲۰۲۶: سازمان بین‌المللی دریانوردی ۱۳۶ حادثه تأییدشده و ۲۵ کشته را اعلام کرد.
  7. ۱۵ و ۱۶ نوامبر ۲۰۲۶: رسیدن ناو روزولت، حمله پهپادی سپاه به پایگاهی در بحرین و ادعای انفجار مین زیر چند نفتکش.

زاویه اول | موازنه نظامی: سه ناو هواپیمابر بازدارنده است یا محرک؟

ناو روزولت قرار بود جایگزین ناو جورج واشنگتن شود، اما ناو دوم فعلاً در منطقه مانده است. این یعنی آمریکا بی‌آنکه رسماً تصمیم به حمله گرفته باشد، توان حمله گسترده یا اسکورت سنگین را در اختیار دارد. تهران این پیام را به‌گونه‌ای دیگر می‌خواند: کاظم غریب‌آبادی، معاون حقوقی وزارت خارجه ایران، ۱۶ نوامبر گفت ایران «منتظر نمی‌ماند تا آمریکا اول حمله کند».

مرکز سوفان در گزارش ۱۶ نوامبر هشدار می‌دهد که تکرار هدف «تغییر رژیم» از سوی ترامپ، جنگ را برای تهران وجودی جلوه می‌دهد و احتمال اقدام پیش‌دستانه ایران را بالا می‌برد.

نگاه مخالف: طرفداران حضور دریایی می‌گویند همین تمرکز نیرو ایران را از حمله مستقیم به ناوگان آمریکا بازمی‌دارد.

زاویه دوم | کشتیرانی: چه کسی هزینه این بن‌بست را می‌پردازد؟

سازمان بین‌المللی دریانوردی تا ۱۱ نوامبر بیش از ۱۳۰ حمله به کشتی‌های تجاری را از ۲۸ فوریه تأیید کرده است. دست‌کم ۲۵ دریانورد کشته شده‌اند و هزاران نفر روی کشتی‌هایی گرفتارند که نمی‌توانند از خلیج فارس خارج شوند. دبیرکل این سازمان از مالکان خواسته خدمه را در معرض «خطرهای غیرقابل‌قبول» قرار ندهند.

به برآورد کارشناسان انرژی که مرکز سوفان به آن استناد می‌کند، صادرات نفت از تنگه اکنون نزدیک به ۸۰ درصد سطح پیش از جنگ است، با اینکه نفت ایران به دلیل محاصره صادر نمی‌شود. اما فشار بر کشتی‌ها کم نشده است: به همان گزارش، در ده روز نخست نوامبر دست‌کم ۱۰ کشتی هدف قرار گرفتند، پس از ۳۷ حمله در اکتبر که بیشترین رقم ماهانه از آغاز جنگ بود. نوآم ریدان در مؤسسه واشنگتن برای سیاست خاور نزدیک در ۳۰ اکتبر نوشت جریان نفت خام بهبود یافته، اما صادرات گاز مایع و فرآورده‌های نفتی کندتر بازمی‌گردد و با ورود دوباره متحدان ایران در یمن و عراق ممکن است بدتر شود.

آنچه نمی‌توان نتیجه گرفت: بازگشت نسبی جریان نفت به معنای امن شدن آبراه نیست.

کیان بهنام
نویسندهکیان بهنام

گزارش و راستی‌آزمایی خبرهای ایران و جهان؛ هر ادعا با منبع و تاریخ.

دیدگاه خود را بنویسید

برای دادن دیدگاه، عضو رونما شویدساخت حساب رایگان است و کمتر از یک دقیقه طول می‌کشد.

از مهم‌ترین خبرها عقب نمانید

خلاصه مهم‌ترین خبرها و تحلیل‌های رونما را دریافت کنید.

تازه‌ترین‌ها در ایران

تحلیل‌ها و خبرهای تازه‌ی همین دسته را دنبال کنید.

مشاهده بیشتر

از مهم‌ترین خبرها و تحلیل‌ها عقب نمانید

خلاصه خبرها و تحلیل‌های رونما را هر روز در ایمیل خود دریافت کنید.

ادامه مسیرخبر بعدی خودکار باز می‌شود
در حال بارگذاری خبر بعدی…
دنبال کنید
ایرانایران در نشست سازمان ملل خواستار خاورمیانه عاری از سلاح هسته‌ای شدایرانهوای تهران همچنان برای گروه‌های حساس ناسالم استایرانتشییع آیت‌الله وحید خراسانی چهارشنبه در قم برگزار می‌شودایرانوزیر اقتصاد: باید از اقتصاد تکلیفی فاصله بگیریم و سرمایه‌گذاری را به بخش خصوصی بسپاریمایرانپاکستان می‌گوید میانجی‌گری میان ایران و آمریکا را ادامه می‌دهدایرانگوترش خواستار پایان وضعیت «نه جنگ، نه صلح» میان آمریکا و ایران شدایرانرئیس‌جمهور عراق: آماده میانجی‌گری میان واشنگتن و تهران هستیمآمریکاونس: درگیری با ایران به «جنگ ابدی» تبدیل نمی‌شودایرانسی‌ان‌ان به نقل از مقام‌های آمریکایی: ایران گزینهٔ بمب کثیف را بررسی می‌کندانرژیدولت ایران برای زمستان کسری ۴۳۰ میلیون مترمکعبی گاز در روز پیش‌بینی کرده است