فراتر از خبر،نزدیک‌تر به حقیقت
قیمت‌ها
در حال خواندن آیا ارتش‌های بزرگ به سرعت جنگ اوکراین یاد می‌گیرند؟ شکاف فناوری، تولید و دفاع
ارتش‌های بزرگ جهان
جنگ و دفاع

آیا ارتش‌های بزرگ به سرعت جنگ اوکراین یاد می‌گیرند؟ شکاف فناوری، تولید و دفاع

گزارش جدید CSIS و اسناد ناتو چه چیزی درباره سرعت سازگاری ارتش‌ها، پهپادها، ذخایر مهمات و پیامدهای جنگ نوین برای ایران نشان می‌دهند؟

نن
نیکا نظری۲۴ آبان ۱۴۰۵ · ۱۱ دقیقه مطالعه

 

در این تحلیل سیاسی می‌خوانید
  1. ۱آنچه باید بدانیم
  2. ۲۱. مسئله دقیقاً چیست؟
  3. ۳۲. چرا حالا این سؤال برجسته شده است؟
  4. ۴۳. تجربه جنگ اوکراین از کجا آغاز شد؟
  5. ۵۴. بازیگران و منافع آنها
  6. ۶۵. تجربه تصمیم‌گیری در میدان چه می‌گوید؟
  7. ۷ادامه این تحلیل مخصوص عضو ویژه است

لید: جنگ اوکراین بیش از چهار سال است که شکاف میان روش‌های کلاسیک تدارکات نظامی و سرعت تغییر میدان نبرد را آشکار می‌کند. گزارش تازه مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی آمریکا (CSIS) در ۱۳ نوامبر این پرسش را طرح کرده است که آیا آمریکا و متحدانش به اندازه کافی از تجربه اوکراین درس می‌آموزند. پاسخ را نمی‌توان تنها با تعداد پهپادها یا بودجه‌های اعلام‌شده سنجید؛ آنچه اهمیت دارد فاصله میان مشاهده یک تهدید، آزمایش راه‌حل، تولید انبوه، آموزش نیرو و تطبیق دوباره با ضدتدابیر دشمن است. در این تحلیل، تجربه اوکراین با اسناد علنی ناتو و بحث ذخایر مهمات آمریکا مقایسه می‌شود و محدودیت انتقال درس‌ها به خلیج فارس و ایران نیز بررسی می‌شود.

آنچه باید بدانیم

  • گزارش ۱۳ نوامبر CSIS بر کندی احتمالی سازگاری آمریکا و متحدان با درس‌های جنگ اوکراین متمرکز است؛ این یک ارزیابی پژوهشی است، نه حکم قطعی درباره شکست آنها.
  • مصاحبه ۵ نوامبر آژانس ارتباطات ناتو با مقام اوکراینی، چرخه سریع «ساخت، آزمایش، بازخورد و اصلاح» را به‌عنوان یک تجربه عملی برجسته می‌کند.
  • ناتو در سال ۲۰۲۶ توسعه دفاع ضدپهپادی و آموزش گسترده نیروها را در دستور کار قرار داده، اما اعلام برنامه با تحقق قابلیت عملیاتی برابر نیست.
  • اثر بر ایران و خلیج فارس بیشتر در اقتصاد دفاع، جنگ الکترونیک، دفاع لایه‌ای، انعطاف ارتباطی و هزینه مقابله با تهدیدهای کم‌هزینه قابل بررسی است.

۱. مسئله دقیقاً چیست؟

ارتش‌های بزرگ بر خرید سامانه‌هایی بنا شده‌اند که سال‌ها طراحی و آزمایش می‌شوند، قراردادهای چندساله دارند و سپس برای دهه‌ها در خدمت می‌مانند. در مقابل، بخشی از فناوری‌های جنگ اوکراین، به‌خصوص پهپادهای کوچک و ابزارهای مقابله با آنها، با چرخه‌های بسیار کوتاه‌تر تغییر می‌کنند. هنگامی که یک روش هدایت در میدان با اخلال الکترونیکی مواجه شود، ارزش عملیاتی آن می‌تواند پیش از پایان فرایند خرید نسل بعد کاهش یابد. این تضاد به معنای منسوخ‌شدن سامانه‌های بزرگ نیست؛ بلکه نشان می‌دهد خرید تجهیزات پیشرفته بدون شبکه آزمون، نگهداری، نرم‌افزار و آموزشِ تطبیق‌پذیر کافی نیست. برای مقایسه با مسئله تأمین مالی و نوسازی نیروها، تحلیل رونما درباره استقلال دفاعی اروپا و آزمون بودجه‌های نظامی را نیز بخوانید.

نکته کلیدی دیگر آن است که سرعت نوآوری را نباید صرفاً سرعت ساخت یک نمونه آزمایشی دانست. قابلیت واقعی زمانی ایجاد می‌شود که نمونه در شرایط سخت امتحان شود، شکست‌ها ثبت شوند، تغییر فنی در نسخه بعدی اعمال شود و شمار کافی از نیروها آن را با زنجیره تدارکاتی پایدار به کار گیرند. فناوری‌ای که فقط در فیلم تبلیغاتی خوب کار کند، معیار مناسبی برای قدرت عملیاتی نیست.

۲. چرا حالا این سؤال برجسته شده است؟

گزارش تازه CSIS نوشته کورتیس بازارد در ۱۳ نوامبر ۲۰۲۶ منتشر شده است. در همان دوره، آژانس ارتباطات و اطلاعات ناتو مصاحبه‌ای با اوکسانا فرچوک، مقام حوزه تحول دیجیتال اوکراین، منتشر کرده که تأکید می‌کند گلوگاه اصلی بسیاری از نوآوری‌ها فناوری نیست، بلکه روند تصمیم‌گیری و تأمین است. هم‌زمان ناتو در سند رسمی «Drone Edge» بر رشد ظرفیت مقابله با پهپاد و آموزش نیرو تأکید کرده است. کنارهم گذاشتن این منابع یک پرسش تازه می‌سازد: آیا نهادهای دفاعی می‌توانند تغییر را به فرایندی دائمی تبدیل کنند یا هنوز با منطق خرید محصول نهایی کار می‌کنند؟

تازگی مسئله به یک سلاح مشخص محدود نیست. درگیری‌های اخیر نشان می‌دهند از یک سو تولید و دسترسی به مهمات پیشرفته محدود است و از سوی دیگر تهدیدهای ارزان و انبوه می‌توانند دفاع گران‌قیمت را درگیر کنند. نتیجه، رقابتی هم‌زمان در فناوری، اقتصاد تولید، مدیریت موجودی و سازمان‌دهی است.

۳. تجربه جنگ اوکراین از کجا آغاز شد؟

حمله گسترده روسیه در فوریه ۲۰۲۲ میدان بزرگی برای آزمون ترکیبی سامانه‌های متعارف و فناوری‌های تجاری ایجاد کرد. پهپادهای شناسایی، ارتباطات دیجیتال، داده‌های مکانی، ماهواره، جنگ الکترونیک و ابزارهای ارزان به بخشی از عملیات روزمره تبدیل شدند. اما تصویر ساده «پهپاد جای تانک را گرفت» دقیق نیست. نیروهای زمینی همچنان به آتش پشتیبانی، مهندسی رزمی، پوشش هوایی، تدارکات و نیروی انسانی متکی هستند. درس واقعی، هم‌نشینی فناوری‌های جدید با نیازهای قدیمی و پیوسته‌بودن زنجیره اطلاعات تا تصمیم است.

اوکراین و روسیه در طول جنگ به اقدامات یکدیگر پاسخ داده‌اند؛ هر روش موفق، واکنش حریف را برمی‌انگیزد. این پویایی سبب می‌شود که تحلیل‌های مبتنی بر یک فیلم یا یک مرحله خاص جنگ، سریعاً قدیمی شوند. برای رسیدن به شناخت معتبر باید تغییر در چند ماه و چند جبهه دیده شود، نه فقط یک نمونه چشمگیر در شبکه‌های اجتماعی.

۴. بازیگران و منافع آنها

اوکراین به دنبال افزایش قدرت بقا، دفاع از زیرساخت و حفظ توان عملیاتی با منابع محدود است. روسیه در پی حفظ یا گسترش مزیت‌های میدانی و خنثی‌سازی روش‌های اوکراین است. ناتو و اعضایش از یک طرف می‌خواهند از دانش عملیاتی اوکراین بهره ببرند و از طرف دیگر ناگزیرند آن را به استانداردهای متنوع، الزامات امنیتی، مقررات خرید و ساختارهای ائتلافی انتقال دهند. شرکت‌های بزرگ دفاعی، شرکت‌های نوپا، دانشگاه‌ها و واحدهای عملیاتی نیز منافع و سرعت عمل متفاوتی دارند.

نهادهای بزرگ معمولاً بر ایمنی، سازگاری و قابلیت نگهداری در بلندمدت تأکید می‌کنند؛ استارتاپ‌ها بر سرعت، کاهش هزینه و آزمون مستقیم. هیچ‌کدام به‌تنهایی پاسخ کامل نیست. خرید شتاب‌زده بدون ارزیابی می‌تواند موجب اتلاف منابع و آسیب‌پذیری شود؛ خرید کند نیز ممکن است محصولی را به میدان برساند که تهدید آن تغییر کرده است.

۵. تجربه تصمیم‌گیری در میدان چه می‌گوید؟

در مصاحبه منتشرشده از سوی آژانس ارتباطات ناتو، فرچوک توضیح می‌دهد که چرخه نوآوری اوکراین در عمل تکرارشونده شده است: مسئله از واحد خط مقدم می‌رسد، راه‌حل ساخته و امتحان می‌شود، بازخورد به سازنده برمی‌گردد و محصول اصلاح می‌شود. این روایت یک شهادت از مقام مرتبط با برنامه‌های اوکراین است و برای تعمیم به همه یگان‌ها باید با داده‌های اجرایی تکمیل شود. با این حال منطق آن روشن است: کاهش فاصله میان کاربر عملیاتی و توسعه‌دهنده می‌تواند زمان اصلاح خطا را کوتاه کند.

از دید سیاست‌گذاری، «حق گزارش شکست» نیز عنصر مهمی است. اگر سازمان‌ها فقط موفقیت نمونه‌های نمایشی را پاداش دهند، اطلاعات مربوط به نارسایی سامانه‌ها دیرتر منتشر می‌شود. در مقابل، ثبت شکست‌های فنی و تنظیم مجدد نیازمندی‌ها می‌تواند از تکرار خرید نامناسب جلوگیری کند. این استنتاج مدیریتی رونماست و نه ادعایی درباره عملکرد قطعی همه ارتش‌ها.

نن
نویسندهنیکا نظری

خبرنگار و تحلیلگر سیاست با تمرکز بر سیاست و حکمرانی. حوزه پوشش اصلی او نیویورک، آمریکا است و گزارش‌ها را با تأکید بر داده‌های قابل‌راستی‌آزمایی، زمینه محلی و تفکیک روشن خبر از تحلیل تهیه می‌کند.

دیدگاه خود را بنویسید

برای دادن دیدگاه، عضو رونما شویدساخت حساب رایگان است و کمتر از یک دقیقه طول می‌کشد.

از مهم‌ترین خبرها عقب نمانید

خلاصه مهم‌ترین خبرها و تحلیل‌های رونما را دریافت کنید.

تازه‌ترین‌ها در جنگ و دفاع

تحلیل‌ها و خبرهای تازه‌ی همین دسته را دنبال کنید.

مشاهده بیشتر

از مهم‌ترین خبرها و تحلیل‌ها عقب نمانید

خلاصه خبرها و تحلیل‌های رونما را هر روز در ایمیل خود دریافت کنید.

ادامه مسیرخبر بعدی خودکار باز می‌شود
در حال بارگذاری خبر بعدی…
دنبال کنید
اروپاچرا جوانان اروپا به خیابان آمده‌اند؟اقتصادپولی که در هوش مصنوعی دور خودش می‌چرخدآفریقاسودان و اتیوپی با دست دیگران می‌جنگنداروپاآیا تغییر شیوه تأمین بودجه رسانه‌های عمومی چک استقلال آن‌ها را تهدید می‌کند؟آمریکاآیا تورم بالای آمریکا فدرال رزرو را به افزایش دوباره نرخ بهره وادار می‌کند؟اروپاآیا پیروزی دانشجویان در انتخابات صربستان به تشکیل دولت جدید می‌رسد؟اروپاآیا بستن مرز استونی با روسیه می‌تواند جلوی خرابکاری را بگیرد؟تحلیلعقب‌نشینی نیروهای دولت یمن چه تأثیری بر نبرد برای کنترل عدن دارد؟ایرانآیا حضور سومین ناو آمریکا می‌تواند امنیت تنگه هرمز را تضمین کند؟آسیاآسه‌آن درِ خود را به روی میانمار باز کرد؛ آشتی یا چشم‌پوشی از کودتا؟