فراتر از خبر،نزدیک‌تر به حقیقت
قیمت‌ها
در حال خواندن نمایندگی‌های افغانستان در سازمان ملل از مردم خواستند اسناد هشت دهه حضور کشور را بفرستند
WhatsApp Image 2026 11 20 at 9.15.43 PM
آسیا

نمایندگی‌های افغانستان در سازمان ملل از مردم خواستند اسناد هشت دهه حضور کشور را بفرستند

سه نمایندگی سیاسی افغانستان در نیویورک، ژنو و وین در آستانهٔ هشتادمین سالگرد عضویت کشور در سازمان ملل، از مردم و دیپلمات‌ها خواسته‌اند خاطرات و اسناد این هشت دهه را با آنان در میان بگذارند.

نق
نیما قدیری۳۰ آبان ۱۴۰۵ · ۴ دقیقه مطالعه

سه نمایندگی سیاسی افغانستان در سازمان ملل، در نیویورک، ژنو و وین، در آستانهٔ هشتادمین سالگرد عضویت این کشور در سازمان ملل از دیپلمات‌های کنونی و پیشین و از مردم افغانستان خواسته‌اند خاطرات، عکس‌ها، پیام‌های تصویری و صوتی و اسناد تاریخی مربوط به هشت دهه حضور افغانستان در این سازمان را برایشان بفرستند. بنا بر گزارش‌ها، این فراخوان در پایان یک نشست آنلاین مشترک و در قالب بیانیه‌ای سه‌جانبه منتشر شده است.

در این خبر بین‌المللی می‌خوانید
  1. ۱این فراخوان دقیقاً چه می‌خواهد و از چه کسانی؟
  2. ۲چرا این سالگرد فقط یک مراسم یادبود نیست؟
  3. ۳نمایندگی‌ها از سازمان ملل چه می‌خواهند؟
  4. ۴پس این ماجرا در نهایت یعنی چه؟
  5. ۵سوالات متداول

این فراخوان دقیقاً چه می‌خواهد و از چه کسانی؟

افغانستان ۱۹ نوامبر ۱۹۴۶ به عضویت سازمان ملل درآمد؛ یعنی هشتاد سال پیش، زمانی که کشور هنوز پادشاهی بود. فهرست رسمی اعضای سازمان ملل همین تاریخ را ثبت کرده است. به مناسبت این سالگرد، سه نمایندگی افغانستان نشستی آنلاین با عنوان «افغانستان و سازمان ملل متحد: هشت دهه تعامل، سهم‌گیری و درس‌هایی برای آینده» برگزار کردند.

بنا بر بیانیهٔ مشترک، در این نشست سفیران و نمایندگان دایمی پیشین، دیپلمات‌هایی که در دوره‌های مختلف از افغانستان نمایندگی کرده‌اند، نمایندگان جامعهٔ مدنی، پژوهشگران و دانشجویان شرکت داشتند. تصاویر آرشیوی نمایش داده شد، رویدادهای مهم مرور شد و بخش‌هایی از سخنرانی‌های سفیران پیشین پخش شد.

نمایندگی‌ها می‌گویند هدفشان ساختن مجموعه‌ای ماندگار و در دسترس عموم است تا حافظهٔ نهادی این حضور دیپلماتیک از میان نرود. کسانی که خاطره، نوشته، عکس یا سند مرتبط دارند، می‌توانند آن را مستقیم با همین نمایندگی‌ها در میان بگذارند.

این فراخوان یک نیمهٔ ماجرا را روشن می‌کند. نیمهٔ دیگر آن است که چرا نمایندگی‌ها همین حالا به حافظهٔ تاریخی روی آورده‌اند.

بیشتر بخوانید: دادگاه کیفری بین‌المللی پروندهٔ اصلی افغانستان را بست

چرا این سالگرد فقط یک مراسم یادبود نیست؟

بنا بر بیانیه، اهمیت این سالگرد فراتر از گرامی‌داشت تاریخی است. نمایندگی‌ها می‌گویند در شرایطی که سیاست‌های طالبان مردم افغانستان، به‌ویژه زنان و دختران را از حقوق و آزادی‌های اساسی محروم کرده، هویت و تعهدات بین‌المللی افغانستان همچنان برقرار مانده است.

این حرف به وضعیت حقوقی خود جایگاه افغانستان در سازمان ملل برمی‌گردد. طالبان از اوت ۲۰۲۱ در کابل قدرت را در دست دارند و سفیر مورد نظر خود را معرفی کرده‌اند. اما کمیتهٔ اعتبارنامه‌های مجمع عمومی، که کشورهایی مانند چین، روسیه، آمریکا و سوئد عضو آن هستند، تا امروز در این باره تصمیم نگرفته و بررسی را به آینده موکول کرده است. دیپلمات‌هایی که نمایندگی‌های افغانستان را اداره می‌کنند، از دورهٔ حکومت پیشین باقی مانده‌اند. بیانیه تأکید می‌کند این جایگاه متعلق به مردم افغانستان است، نه به یک حکومت یا ایدئولوژی مشخص.

نمایندگی‌ها در بیانیه نوشته‌اند: «افغانستان در طول هشتاد سال در جامعهٔ ملل صدایی داشته است. این صدا حاصل تلاش نسل‌هایی از دیپلمات‌ها بوده که از کشور نمایندگی کرده، به مردم آن خدمت نموده و از تعهدات بین‌المللی پاسداری کرده‌اند.» این جمله نشان می‌دهد آنان آرشیو را ابزاری برای دفاع از همان ادعای نمایندگی می‌بینند.

اگر موضوع فقط تاریخ بود، فراخوان به همین‌جا ختم می‌شد. اما بیانیه خواسته‌هایی دارد که به امروز مربوط است.

بیشتر بخوانید: هیئت ۷۰ نفرهٔ بازرگانان روس در کابل؛ مسکو و طالبان دربارهٔ کشاورزی، معدن و ترانزیت گفت‌وگو می‌کنند

نمایندگی‌ها از سازمان ملل چه می‌خواهند؟

بنا بر بیانیه، نمایندگی‌ها خواهان نقش مؤثرتر و فعال‌تر سازمان ملل در رسیدگی به بحران افغانستان شده‌اند. خواست مشخص‌تر آنان پایان دادن به محرومیت کارمندان زن افغان از ورود به دفترهای سازمان ملل در داخل کشور است.

این موضوع واقعی و مستند است. ماموریت کمک سازمان ملل در افغانستان (یوناما) اعلام کرد که ۷ سپتامبر ۲۰۲۵ نیروهای امنیتی طالبان مانع ورود کارمندان و پیمانکاران زن افغان به محوطه‌های سازمان ملل در کابل شدند و این محدودیت بعدتر به دفترهای دیگر، از جمله هرات و مزار شریف، گسترش یافت. کمیساریای پناهندگان سازمان ملل نیز اعلام کرد به همین دلیل فعالیت مراکز پرداخت کمک نقدی به بازگشتگان را متوقف کرده است، چون برای مصاحبه با زنانی که بیش از نیمی از بازگشتگان را تشکیل می‌دهند، به کارمند زن نیاز دارد. کارشناسان سازمان ملل بعدتر این ممنوعیت را حمله‌ای مستقیم به حقوق زنان خواندند.

بیانیه همچنین می‌گوید هر نوع تعامل بین‌المللی با افغانستان باید روندی سیاسی به رهبری مردم این کشور را پشتیبانی کند، با مشارکت برابر و معنادار زنان، جوانان، جامعهٔ مدنی و اقلیت‌های قومی و مذهبی، و نباید به عادی‌سازی حذف زنان و دختران از زندگی عمومی بینجامد.

طالبان تا زمان نگارش این گزارش واکنش مستقلی به این بیانیه منتشر نکرده‌اند یا دست‌کم در گزارش‌های بررسی‌شده واکنشی از آنان دیده نمی‌شود.

بیشتر بخوانید: چرا دیوان کیفری پروندهٔ قدیمی افغانستان را بست؟

پس این ماجرا در نهایت یعنی چه؟

به زبان ساده: هشتاد سال پس از پیوستن افغانستان به سازمان ملل، دیپلمات‌هایی که هنوز از دولت پیشین نمایندگی می‌کنند، می‌خواهند اسناد و خاطرات این حضور را جمع کنند تا ادعای خود دربارهٔ استمرار جایگاه کشور را پشتوانه بدهند. در کنار آن، از سازمان ملل می‌خواهند بحران زنان افغان، از جمله ممنوعیت ورود کارمندان زن به دفترهای خود سازمان، را جدی‌تر پیگیری کند. هنوز روشن نیست این فراخوان به چه مجموعه‌ای می‌انجامد و کمیتهٔ اعتبارنامه‌ها چه زمانی دوباره دربارهٔ نمایندگی افغانستان تصمیم خواهد گرفت.

سوالات متداول

افغانستان از چه زمانی عضو سازمان ملل است؟

افغانستان ۱۹ نوامبر ۱۹۴۶ به عضویت سازمان ملل درآمد؛ این تاریخ در فهرست رسمی اعضای سازمان ملل ثبت شده است.

چه کسانی می‌توانند اسناد و خاطرات را بفرستند؟

بنا بر بیانیه، دیپلمات‌های کنونی و پیشین، مردم افغانستان و دیگر علاقه‌مندان می‌توانند خاطرات، عکس‌ها، پیام‌های تصویری و صوتی، مقاله‌ها و اسناد تاریخی را با نمایندگی‌ها در میان بگذارند.

ممنوعیت کارمندان زن در دفترهای سازمان ملل از کی آغاز شد؟

بنا بر اعلام یوناما، از ۷ سپتامبر ۲۰۲۵ نیروهای امنیتی طالبان مانع ورود کارمندان زن افغان به محوطه‌های سازمان ملل در کابل شدند و این محدودیت بعدتر گسترش یافت.

آیا طالبان نمایندگی افغانستان در سازمان ملل را در دست دارند؟

نه. کمیتهٔ اعتبارنامه‌ها تصمیم دربارهٔ نمایندگی طالبان را به تعویق انداخته و نمایندگی‌های موجود همچنان از دورهٔ حکومت پیشین باقی مانده‌اند.

نق
نویسندهنیما قدیری

خبرنگار و تحلیلگر اقتصاد با تمرکز بر اقتصاد کلان و سیاست‌گذاری. حوزه پوشش اصلی او بیروت، لبنان است و گزارش‌ها را با تأکید بر داده‌های قابل‌راستی‌آزمایی، زمینه محلی و تفکیک روشن خبر از تحلیل تهیه می‌کند.

دیدگاه خود را بنویسید

برای دادن دیدگاه، عضو رونما شویدساخت حساب رایگان است و کمتر از یک دقیقه طول می‌کشد.

تازه‌ترین‌ها در آسیا

تحلیل‌ها و خبرهای تازه‌ی همین دسته را دنبال کنید.

مشاهده بیشتر
ادامه مسیرخبر بعدی خودکار باز می‌شود
در حال بارگذاری خبر بعدی…
دنبال کنید
آسیاتورم هنگ‌کنگ به ۲٫۲ درصد رسید؛ آب، برق و گاز ۱۲٫۷ درصد گران‌تر شدندآسیاکسری حساب جاری اندونزی از ۱۲٫۶ به ۲ میلیارد دلار کاهش یافت؛ ذخایر ارزی به ۱۴۶ میلیارد دلار رسیدآسیاچین پس از اجلاس شنژن بار دیگر از ژاپن خواست موضع تایوان را اصلاح کندآسیابانک مرکزی سریلانکا نرخ بهره را به ۹ درصد رساند؛ افزایش هم‌زمان ذخیره قانونی بانک‌هاآسیابورس تایوان در یک هفته ۱۷٫۵ درصد سقوط کردآسیاپارلمان مغولستان استعفای رئیس‌جمهور را با ۹۶ رأی پذیرفتآسیامالزی ثبت‌نام تازه پناهجویان را متوقف کرد؛ آینده ۲۱۰ هزار نفر نامشخص استآسیاکمیساریای پناهندگان سازمان ملل ثبت‌نام پناهجویان در مالزی را متوقف کردآسیادیوان لاهه میانمار را به نسل‌کشی روهینگیا مقصر شناختآسیاتایلند خواستار کاهش تعرفه آمریکا از ۱۲٫۵ به ۱۰ درصد شد