
فایننشال تایمز: آمریکا توافق صلح اوکراین را تا ژانویه میخواهد
به گزارش فایننشال تایمز، فرستادگان ترامپ از اوکراین و روسیه میخواهند تا اوایل ژانویه ۲۰۲۷ توافق کنند؛ کییف و اروپا نگران فشار برای امتیازدهی ارضی و امنیتی هستند.
زلنسکی و کوشنر در دوبلین (۱۲ نوامبر ۲۰۲۶)
دولت دونالد ترامپ به مقامهای اوکراینی و اروپایی گفته است خواهان دستیابی به توافق صلح میان روسیه و اوکراین تا اوایل ژانویه ۲۰۲۷ است. این خبر را فایننشال تایمز روز جمعه ۲۰ نوامبر به نقل از چهار فرد آگاه از گفتوگوها منتشر کرد. مقامهای کاخ سفید هنوز این بازه را به صورت ضربالاجلی رسمی و الزامآور برای طرفهای جنگ اعلام نکردهاند و موافقت کییف یا مسکو با این زمانبندی نیز تأیید نشده است.
در این خبر بینالمللی میخوانید
بر اساس گزارش، جرد کوشنر و استیو ویتکاف، فرستادگان ترامپ، در دیدارهای اخیر با مقامهای روسیه، اوکراین و اروپا بر سرعت بخشیدن به مذاکرات تأکید کردهاند. تماسها در مسکو، دوبلین و برلین جریان داشته است. در همین هفته ترامپ و ولادیمیر پوتین در چین دیدار کردند؛ رئیسجمهور آمریکا پس از آن درباره امکان پیشرفت صلح سخن گفت، اما متن توافق تازهای منتشر نشد.
چرا ژانویه به زمانبندی واشنگتن گره خورده است
تغییر ترکیب کنگره آمریکا یکی از توضیحهای مطرحشده برای شتاب دولت ترامپ است. پس از انتخابات میاندورهای نوامبر، قرار است دموکراتها در ژانویه کنترل هر دو مجلس کنگره را به دست بگیرند. در گزارش فایننشال تایمز، مقامهای آگاه این تغییر را عاملی میدانند که میتواند نظارت بر سیاست دولت در قبال روسیه و اوکراین را افزایش دهد.
از نگاه قانونگذاری آمریکا، کنترل کنگره امکان اثرگذاری بر بودجه کمکهای نظامی و اقتصادی اوکراین، تشدید یا حفظ تحریمهای روسیه و برگزاری جلسات نظارتی درباره سیاست دولت را فراهم میکند. با این حال هیچیک از این ابزارها خودبهخود به معنای تصویب کمک تازه یا شکست مذاکرات صلح نیست؛ تصمیمها به روند قانونگذاری و موازنه سیاسی بعدی بستگی دارند.
نگرانی مطرحشده در کییف و برخی پایتختهای اروپایی آن است که رسیدن به یک تاریخ سیاسی در واشنگتن بر کیفیت توافق برتری پیدا کند. یکی از مقامهای اروپایی در گفتوگو با فایننشال تایمز هشدار داده است دستیابی به توافق در چنین بازهای ممکن است امتیازهای سنگینی از اوکراین بخواهد. این نظر به یک مقام بینام نسبت داده شده و نباید آن را موضع رسمی همه دولتهای اروپایی دانست.
دونباس، توان نظامی و عضویت در ناتو
مهمترین مانع مذاکره همچنان فاصله میان شروط مسکو و کییف است. در گزارشهای منتشرشده، روسیه بر کنترل سرزمینهای مورد اختلاف در دونباس، جلوگیری از عضویت اوکراین در ناتو، محدودسازی ظرفیت ارتش اوکراین و ترتیبات امنیتی تازه برای اروپا پافشاری میکند. این خواستهها برای اوکراین با حاکمیت ملی، امنیت آینده و امکان دفاع در برابر حمله مجدد گره خوردهاند.
مسئله تضمین امنیتی جایگاهی ویژه دارد. نمایندگان آمریکا درباره تضمینهایی با الگوبرداری از ماده پنجم پیمان ناتو گفتوگو کردهاند که اصل آن به پاسخ جمعی اعضا به حمله مسلحانه مربوط میشود. اما عضویت در ناتو با دریافت یک تضمین امنیتی دوجانبه یا چندجانبه یکی نیست. دامنه تعهد نظامی، طرفهای تضمینکننده و سازوکار فعالسازی باید به طور مشخص در متن توافق معلوم باشند.
گزارشها حاکی است مسکو حتی نسبت به الگوهای امنیتی شبهناتویی تردید دارد و گنجاندن اوکراین در چارچوبهایی که عملاً به دفاع جمعی غرب نزدیک شوند را نمیپذیرد. در مقابل، اوکراین بدون تضمین معتبر بیم آن دارد که توافق سیاسی به توقفی موقت در جنگ تبدیل شود. این اختلاف، صرفاً با تغییر تاریخ مذاکرات حل نمیشود.
اروپا چه نقشی میخواهد
دولتهای اروپایی خواهان نقش مستقیم در تصمیمهایی هستند که بر امنیت قاره، تحریمها و هزینه بازسازی اوکراین اثر میگذارد. برخی از آنان بر برقراری آتشبس پیش از توافق نهایی سیاسی تأکید دارند. اما مشارکت اروپا هنوز در همه مراحل مذاکرات از سوی روسیه پذیرفته نشده است. اختلاف بر سر ترکیب میز مذاکره میتواند به اندازه اختلاف درباره سرزمینها بر نتیجه اثر بگذارد.
در میان گزارشهای اخیر، موضوع محدودیت برخی تجهیزات ارتباطی و تعویق تحویل موشکهای پدافندی به اوکراین نیز مطرح شده است. مقامهای اوکراینی این رخدادها را در چارچوب فشار سیاسی تفسیر کردهاند، اما نسبت دادن قطعی هر تصمیم فنی یا تدارکاتی به هدف واداشتن کییف به امتیازدهی بدون سند مستقل کافی نیست. باید بین روایت یک طرف و تصمیم اعلامشده طرف مقابل فرق گذاشت.
دو خطر متفاوت؛ طولانی شدن جنگ یا توافق بدون ضمانت
تداوم جنگ میتواند خسارات انسانی و تخریب زیرساختهای اوکراین را افزایش دهد و بودجههای دفاعی اروپا را تحت فشار بگذارد. در سوی دیگر، توافقی که درباره مرزها، نظارت بر آتشبس و پاسخ به نقض تعهدات ابهام داشته باشد ممکن است به آتشبسی شکننده منجر شود. این ارزیابیها سناریو هستند، نه پیشبینی قطعی نتیجه مذاکرات.
برای سنجش پیشرفت واقعی، باید به چند نشانه توجه کرد: آیا روسیه و اوکراین خودشان با دستورکار مشترک موافقت میکنند؟ آیا درباره آتشبس و سازوکار نظارت متن مشخصی ارائه میشود؟ چه کشورهایی مسئول تضمینهای امنیتی خواهند بود و آیا دولتهای اروپایی در مذاکرات حضور مییابند؟ تا زمانی که پاسخ این پرسشها علنی نشود، مهلت ژانویه صرفاً خواسته گزارششده واشنگتن است.
رونما پیشتر در گزارش «کوشنر از پیشرفت مذاکرات اوکراین گفت، اما مسکو هنوز حضور اروپا را نپذیرفته» به اختلاف بر سر ترکیب مذاکرات پرداخته است.
منابع
اعتبارسنجی
پیوند تأیید همین خبرتازهترینها در جهان
تحلیلها و خبرهای تازهی همین دسته را دنبال کنید.









